ലോകത്തെ ആണുങ്ങളൊക്കൊ തീർന്ന് പോയിട്ടാണോ മൂന്ന് മക്കളുള്ള ഒരുത്തനെ കല്ല്യാണം കഴിക്കണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നത്. അതും സന്തം മക്കളെ വിഷം കൊടുത്തു കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ച ഒരുത്തനെ നിനക്ക് ഭ്രാന്താണോ ആമി.

ലോകത്തെ ആണുങ്ങളൊക്കൊ തീർന്ന് പോയിട്ടാണോ മൂന്ന് മക്കളുള്ള ഒരുത്തനെകല്ല്യാണം കഴിക്കണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നത്. അതും സന്തം മക്കളെ വിഷംകൊടുത്തു കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ച ഒരുത്തനെ നിനക്ക് ഭ്രാന്താണോ ആമി.ഇല്ലച്ഛ എനിക്ക് അയാളെത്തന്നെ മതി.ഞാനപ്പൊഴെ പറഞ്ഞതാ പ്രായം തികഞ്ഞ പെണ്ണിനെ ആശുപത്രിയിൽ കുട്ടിരിക്കാനൊന്നും വിടേണ്ടന്ന്.അശ്വതീ, നിന്റെ കുഞ്ഞിന് കൂട്ടിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അവൾ ആശുപത്രിയിൽ പോയത്.

നീ തന്നെ അവളെ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്ക്.മോളേ ആമി നിനക്ക് അറിയാല്ലോ ചേച്ചിക്ക് നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി ആയത് കൊണ്ടല്ലേ അപ്പൂസിന് കൂട്ടായി ആശുപത്രിയിൽ നിന്നെ നിർത്തിയത് കുഞ്ഞ്ആശുപത്രയിലാണെന്നു പറഞ്ഞാലൊന്നും നേഴ്സ്മാർക്ക് നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി മാറ്റിക്കിട്ടില്ല. അതു കൊണ്ടല്ലേ നിന്നെ വിട്ടത്. നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും കൂടെ എന്നെ കുരിശിലേറ്റുവാ. ആമി നീ പോയിട്ട് അച്ഛനോട് മാപ്പ് പറ ഇങ്ങനെയൊക്കെചിന്തിച്ചതിന്.ഇല്ല ചേച്ചി എനിക്ക് അയാളെ തന്നെ മതി.എടീ നാശം പിടിച്ചവളെ സ്വന്തം മക്കളെ കൊല്ലാൻ നോക്കിയവനോട് സിമ്പതി മൂത്തിട്ടാണോ അതോ നിനക്ക് ഒരിക്കലും അമ്മയാകാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടാണാ കണ്ടവന്റെ കൊച്ചിന് തള്ളയാവാൻ പോകുന്നത്. നിനക്ക് കുട്ടികൾ ഉള്ള ഒരുത്തനെ കെട്ടണമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ കണ്ടു പിടിച്ച് തരാം.

പക്ഷേ ഈ ക്രിമിനലിനെ കെട്ടാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.അമ്മ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ശരി ഈ ആമിയക്ക് ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അയാളുടെ കൂടെ മാത്രമേയുള്ളു.അമ്മ അവളെ വാശി കയറ്റല്ലെ. ഞാനവളെ പറഞ്ഞ് തിരുത്തിക്കോളാം.മോളെ നീ ചേച്ചിയോട് പറ നിങ്ങൾ ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് ഒരുപാട് അടുത്തു പോയോ.ഇല്ല ചേച്ചി ഞാൻ അയാളെ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണയേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. എനിക്ക് അയാളെ തന്നെ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാലും അയാൾ എന്നെ കെട്ടുമോ എന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ല.പിന്നെ എന്താണ് നിന്റെ പ്രശ്നം കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകത്തതോ. ഇന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം ഒരുപാട് പുരോഗമിച്ചിട്ടുണ്ട് അതുകൊണ്ട് അതോർത്ത് നീ വിഷമിക്കണ്ട.അതൊന്നുമല്ല ചേച്ചി എന്റെ വിഷമം. ആ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുഖങ്ങൾ കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല.ഇതൊക്കെ ആശുപത്രിയിൽ സാധാരണം ആണ്. എന്ന് കരുതി എല്ലാവർക്കും നമുക്ക് ജീവിതം കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ.നിങ്ങളൊക്കെ കരുതുന്ന പോലെ അയാൾ ഒരു ക്രിമിനൽ അല്ല. ഒരു പാവം മനുഷ്യൻ. അപ്പൂസിനെ ആശുപത്രിയിൽ കിടത്തിയ ആദ്യ ദിവസം രാത്രി വാർഡിലെ സിസ്റ്റർക്ക് ഒരു ഫോൺ വന്നു. സിസ്റ്റർ പുറത്തേക്ക് ഓടി എന്തെന്നറിയാൻ ഞാൻ പുറകെ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ സിസ്റ്റർ കാഷ്യാലിറ്റിയിലേക്ക് കയറി.കാഷ്വാലിറ്റിയുടെ വാതിലിലൂടെ ഞാൻ അകത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ മൂന്ന് പെൺകുട്ടികൾ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്നു,ഇടക്ക് ബോധം വന്ന മൂത്ത കുട്ടി ചർദ്ദിക്കുന്നു. എട്ടും അഞ്ചും വയസ്സുള്ള കുട്ടികൾ. കൂടെ ഒരു മുഷിഞ്ഞ്കീറിയ വസ്ത്രമിട്ട പ്രായം ചെന്നൊരു സ്ത്രീ. പുറത്ത് നിന്ന ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു അതിലെ ഇളയ രണ്ട് പേർ ഇരട്ട കുട്ടികളാണ്.

അവരുടെ അഞ്ചാം വയസ്സിലെ പിറന്നാളായിരുന്നു ഇന്ന്,കുട്ടികൾക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുത്ത ഐസ് ക്രീമിൽ അച്ഛൻ വിഷം കലക്കി കൊടുത്തു.ഐസ് ക്രീമിൽ ഒഴിച്ചിരിക്കുന്നത് മണ്ണെണ്ണയോ വാർണി ഷോ പോലുള്ള വസ്തുവാണ്.അങ്ങനെയുള്ള വസ്തുക്കൾ ഉള്ളിൽ പോയാൽ വയർ കഴുകാൻ പാടില്ല വേഗം ഇവരെ ഐസിയു വിലേക്ക് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യൂ.സീനിയർ ഡോക്ടർ വന്ന് പറഞ്ഞുപിന്നെ ഞാൻ വാർഡിൽപ്പോയി ഉറങ്ങാൻ നോക്കിയിട്ട് ആ കുട്ടികളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുട്ടികളെ വാർഡിലേക്ക് മാറ്റി. മൂത്തയാളുടെ പേര് ഇവാന എട്ട് വയസ്സുണ്ട് എപ്പോഴും മുഖത്ത് ദു:ഖഭാവമുള്ള കുട്ടി, പിന്നെ അഞ്ച് വയസ്സുള്ള ഇരട്ട കുട്ടികൾ ഇഷാനിയും ഇഷാൻവിയും രണ്ട് പേരും നല്ല കാന്താരികൾ. ഇഷാനി എല്ലാവരേക്കാൾ കൂടുതൽ ഐസ് ക്രീം കഴിച്ചത് കൊണ്ട് അവൾ ഇടക്ക് ചർദ്ദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈകുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കാൻ വേണ്ടി പ്രായവും വൃത്തിയും മറന്ന് പോയ ആ സ്ത്രീ അപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.ഇവരെ കണ്ടതോടെ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നറിയാൻ ചക്കരയിൽ ഈച്ച പൊതിയുന്നത് പോലെ കുട്ടികളുടെ വാർഡിലെ അമ്മമാർ ചുറ്റും കൂടി.ആളുകൾ അങ്ങനെയാണ് സ്വന്തം കണ്ണിൽ കുന്തം തറഞ്ഞിരുന്നാലും മറ്റുള്ളവന്റെ കാലിൽ മുള്ള് കയറിയ കഥ കേൾക്കാൻ താൽപര്യം കാണിക്കും. മൊഴിയെടുക്കാൻ വന്ന പോലീസിനെ കണ്ടതോടെചക്കരയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഈച്ചകൾ പറന്ന് പോയിഎന്റെ പൊന്നാമീ നീ നിന്റെ കഥ എഴുതുന്ന പോലെ പറയല്ലേ.

എന്റെയും നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെയും നെഞ്ചിൽ തീയാണ്ചേച്ചീ ഈ കഥ ഞാൻ അനുഭവിച്ച അതേ വികാര തീവ്രതയോടെ കേട്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ എന്റെതീരുമാനം ശരിയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവൂ.നല്ല മനസ്സുണ്ടേൽ മാത്രം കേട്ടാൽ മതിനീ ടെൻഷനടിപ്പിക്കാതെ പറ മോളെആ പ്രായം ചെന്ന സ്ത്രീ അവരുടെ അച്ചമ്മയായിരുന്നു. ചേച്ചി ഡ്യൂട്ടിക്ക് കയറാനുള്ള വെപ്രാളത്തിൽ അപ്പൂസിനെ കാണാൻ വരുമ്പോൾ അവരും നമ്മുടെ തൊട്ടപ്പുറത്തെ ബെഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ പോകാൻ പോലും വയ്യാത്ത ആസ്ത്രീക്ക് ഞാൻ ഒരു തുണയായി. മൂത്ത കുട്ടി ആരോടും പെട്ടെന്ന് അടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലുള്ളതല്ല , ഇളയ കുട്ടികൾ പെട്ടെന്ന് അടുത്തു. ഞാൻ അവരുടെ അമ്മയെപറ്റി അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അച്ചമ്മ പറഞ്ഞുഅവൾ മരിച്ചിട്ട് അഞ്ച് മാസമായുള്ളൂ, അമ്മ മരിച്ചിട്ട് അധികം ആകാത്തത് കൊണ്ട് കേക്ക് മുറിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അവൻ ഐസ് ക്രീം വാങ്ങിച്ച് കൊണ്ട് വന്നത്. അവളില്ലാത്ത ലോകത്ത് ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നോർത്താണ് അവൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്. അവനും കഴിച്ചു, മുകളിലെ ഐ സിയു വിലുണ്ട് മോളേസാരമില്ലമ്മേ എല്ലാവരും രക്ഷപെട്ടല്ലോ ഒരു നിമിഷത്തെ ദുർബുദ്ധിക്ക് തോന്നിയതായിരിക്കുംഞാൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുഅവരുടെ ഭാവം പെട്ടെന്നാണ് മാറിയത്അവനിങ്ങനെ ചാകാനും ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊല്ലാനും നോക്കാൻ അവള് രോഗം വന്നൊന്നും ചത്തതല്ല. കെട്ടിത്തൂങ്ങിച്ചത്തതാ അഹങ്കാരം കൊണ്ട്എന്താ അമ്മേ ഇത് കുട്ടികൾ നോക്കുന്നുമൂത്ത കുട്ടിയുടെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞുഅവരും കേൾക്കട്ടെ ഒരു പെണ്ണ് എങ്ങനെ ആ വാതിരിക്കാം എന്നറിയട്ടെ.

അവനും അവളും ഇരുപത്തിനാലാം വയസ്സിൽ പ്രേമിച്ച് കെട്ടയതാണ് .അവള് ക്രിസ്ത്യാനി ആയത് കൊണ്ട് ഒരു കൊല്ലം മുമ്പാണ് അവളുടെ വീട്ടിൽ കേറ്റിയത്. എന്നിട്ടാണ് അവൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.ഈ കൊച്ചുങ്ങൾക്ക് അസുഖം വല്ലതും വന്നാൽ അവനോട് വിളിച്ച് പറയാൻ വേണ്ടി അവൻ അവൾക്കൊരു ഫോൺ വാങ്ങിക്കൊടുത്തു.ബാക്കി കഥ പറയണ്ടമ്മേ എനിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഒള്ളൂ, എല്ലാ അവിഹിതത്തിനും പല ഭാവത്തിൽ ഒരേ മുഖമാണ്പല തവണ അവൾ പിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ ക്ഷമിച്ചു.ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളേയും കൊണ്ട് ആദ്യമായി ശബരിമലക്ക് പോകുന്ന ചടങ്ങ് നടക്കുന്ന അന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു നീ എന്നോടും കുഞ്ഞുങ്ങളോടും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ശാസ്താവിനുള്ള ഈ കെട്ടിൽ അരിവാരിയിടരുത്, അവൾ പുറകോട്ട് മാറി, അവർ മലകയറി വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നു.കുറ്റബോധം കൊണ്ടാണോ പ്രേമിച്ചവൻ നാട് വിട്ടിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല അവൾ പോയി, ഇനി അവന് ഈ പിള്ളേരെ വളർത്താനെങ്കിലും ജീവിച്ചൂടെ, ഞാൻ ഇനി എത്രനാൾ ….അവർ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു അവരിലെ കണ്ണീരുറവ പോലും വറ്റിയിരുന്നു.പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ആ കുട്ടികളോട് കൂടുതൽ അടുത്തു, ഇവാനയുടെ മാഞ്ഞ് പോയ ചിരി പോലും വീണ്ടെടുത്തു. നമ്മുടെ അപ്പൂസിന് ചേച്ചിമാരായി അവർ.

ഞാൻ ഇഷാനിയുടെ മുടി കെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവരുടെ അച്ഛൻ വാർഡിലേക്ക് വരുന്നത്, അങ്ങേരെ ഐ സി യു വിൽ നിന്ന് മാറ്റിയപ്പോൾ മുതൽ കുട്ടികളെ കാണണം എന്ന് നിർബന്ധം പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മെഡിക്കൽ വാർ സിൽ നിന്ന് വന്നതാണയാൾ.കുട്ടികളെ കണ്ടപാടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞ അയാളോട് കുട്ടികൾ എന്റെയും അപ്പൂസിന്റെയും വിവരങ്ങൾ പറയുന്നു, വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നു, കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ കൊടുക്കുന്നു.എനിക്കപ്പോൾ മനസ്സിലായി അച്ഛനിലാണവരുടെ ജീവൻ ആജീവനാണ് ആ മനുഷ്യൻ എടുക്കാൻ നോക്കിയത്. അല്ലേലും അമ്മമാർ എത്ര സ്നേഹം കൊടുത്താലും പെൺകുട്ടികൾക്ക് അച്ഛനോടായിരിക്കും പ്രേത്യേക സ്നേഹം, അപ്പോൾ സ്നേഹിക്കാൻ മറന്ന് പോയ അമ്മയുടെ മക്കൾക്കോ…

എന്നിട്ട് ഡിസ്ചാർജ് ആയി അവർ വീട്ടിൽ പോയില്ലേഇല്ല ചേച്ചീ സ്വന്തം അച്ഛൻ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചത് കൊണ്ട് അയാളുടെ കൂടെ വിട്ടാൽ അവരുടെ ജീവന് ആപത്താണെന്ന് പറഞ്ഞ് പോലീസ്ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ബാല മന്ദിരത്തിലേക്ക് മാറ്റി….അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു പോകുന്ന അന്ന് രാവിലെ മുതൽ മൂത്തയാൾ കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടന്ന് കരയുകയായിരുന്നു. അവരുടെ കൂടെ പോകില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച ഇളയ കുട്ടികളെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് പറിച്ചെടുത്താണ്കൊണ്ട് പോയത്.ഇപ്പോഴും അവരുടെ നിലവിളി കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നുഒരു നിമിഷത്തെ ദുർബുദ്ദിയിൽ തോന്നിപ്പോയ കയ്യബദ്ധത്തിൽ മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ മനുഷ്യൻ അവിടെ തളർന്നിരുന്നു.തെറ്റ് ചെയ്തവൾ ആയിട്ട്പോലും അയാൾക്ക് അവളുടെ നഷ്ടം താങ്ങാൻ പറ്റിയില്ല അതിനിടയിൽ ഈ നഷ്ടവുംചേച്ചീ ആ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കണ്ണീരിന്റെ ചൂട് ഇപ്പോഴും എന്റെ നെഞ്ചിലുണ്ട് എനിക്കവരെ വേണം. അവർ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നത്ചേച്ചി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും വാതലിന്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന് കഥ കേട്ട അച്ഛനും അമ്മയും രംഗത്തെത്തിആമീ ചെറുപ്പം മുതൽ നിന്റെ ഒരാഗ്രഹത്തിനും ഞങ്ങൾ എതിര് നിന്നിട്ടില്ല. നീ എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് ഒരിക്കലും നിനക്ക് തോന്നാതിരിക്കട്ടെഅച്ഛാ ആകെ കുറച്ച് നാളല്ലേ മനുഷ്യനായി നമ്മൾ ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കുന്നത്, ഒരു പാട് സംവത്സരങ്ങൾ കൃമിയായും പുഴുവായുംമാനായും മയിലായുമൊക്കെ ജീവിച്ചതിന് ശേഷം കിട്ടിയ മനുഷ്യ ജന്മം ,

ആ ജീവിതം ആരുടെയെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് വെളിച്ചം പരത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ അത് പുണ്യമല്ലേഅച്ഛൻ ആരുടെയും മുന്നിൽ എന്റെ മോളെ കെട്ടുമോ എന്ന് ചോദിച്ച് കൈ നീട്ടണ്ട, ഞാൻ ആദ്യമൊന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് സംസാരിക്കട്ടെ. നമ്പർ ഞാൻ ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.………………………………………………..മക്കൾ ബാലഭവനിൽ ആയപ്പോൾ മദ്യത്തെക്കൂട്ട് പിടിച്ചാൽ മതിയല്ലോ,ആ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മനസ്സ് നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോഞാൻ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യണംഎന്നെ കെട്ടണംതാൻ എന്താണീ പറയുന്നത്, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനിയൊരു പെണ്ണില്ലഎടോ മനുഷ്യാ നിങ്ങളെ കെട്ടി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കെടക്കാനുള്ള കൊതി കൊണ്ടല്ല ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നിങ്ങൾ കുടുംബമായി ജീവിച്ചാൽ മാത്രമേ തിരിച്ച് കിട്ടൂ അത് കൊണ്ടാ….പിന്നെ സുധി ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. വലിയആർഭാടമൊന്നുമില്ലാതെ രണ്ട് കുടുംബങ്ങളെയും സാക്ഷി നിർത്തി ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം നടന്നു. മക്കളെ ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ച് കിട്ടി. ആ കുട്ടികളുടെ സന്തോഷത്തിനെക്കാൾ വലുതല്ലായിരുന്നു ഈ ലോകത്തെ മറ്റെന്ത്സുഖവും…രണ്ടാം കെട്ടാണെങ്കിലും ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ ആദ്യരാത്രിയാണ്, ആർഭാടത്തിനൊട്ടും കുറവില്ലാതെ പാൽഗ്ലാസ്സുമായി ഞാൻ മുറിയിൽ കയറി….ആമീ…. ഒരു പെണ്ണ് കാരണം ഇരുട്ട് വീണ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് മറ്റൊരു പെണ്ണ്പ്രകാശമായി കടന്ന് വന്നുസുധിയേട്ടാ ഇരുന്ന് സിനിമാ ഡയലോഗ് അടിക്കാതെ വാർണിഷ് ഒഴിക്കാത്ത ഈ പാലങ്ങ് കുടിച്ചേമൂന്ന് കാന്താരി മക്കളുള്ള ഈ വീട്ടിലേക്ക് നാലമതും ദൈവം എനിക്കൊരു കാന്താരിയെ തന്നു, എന്റെ ഭാര്യ ആമി, ഇതിനൊക്കെ ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് നന്ദി പറയേണ്ടത്നാളെത്തന്നെ ഒരു ആശാരിയെ വിളിച്ച് ഈ കട്ടിലിന്റെ വീതി ഒന്ന് കൂട്ടി നന്ദികാണിച്ചാൽ മതി.

മക്കൾക്ക് കൂടി ഇവിടെ കിടക്കാനാ, സ്നേഹം കൊടുത്ത് വളർത്തുന്ന മക്കൾ ഒരിക്കലും വഴിപിഴച്ച് പോവില്ല സുധിയേട്ടാ ……കരിഞ്ഞ് പോയെന്ന് കരുതി മുറ്റത്ത് നിന്ന പനിനീർച്ചെടി വീണ്ടും തളിർത്ത് പൂവിട്ടു, അവിടുത്തെ കാറ്റിനപ്പോൾ പനിനീർപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു…..

അനാമികആമി

എടീ .. നീയറിഞ്ഞോ.. ‘ ‘ എന്ത്.. ?’ ‘ നമ്മുടെ മനോജിന്റെ പെണ്ണ് മച്ചിയാണത്രേ..’

#മച്ചിയുടെ_പ്രസവം ..

മനോജ് ഹോസ്പിറ്റൽ വരാന്തയിൽ ഉലാത്തിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു…
സുഹൃത്തുക്കളുടെയോ ബന്ധുക്കളുടെയോ വാക്കുകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല..
അവരിൽ നിന്നും ലഭിച്ചത് ആശ്വാസ വാക്കുകളാണെങ്കിൽ പോലും ചെവി കൊള്ളാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നില്ല…

മനസ്സ് അത്രത്തോളം അസ്വസ്ഥമാണ്…
വിഷമങ്ങളും വേവലാതികളും കുന്നു കൂടപ്പെട്ട മനസിന്റെ കലവറയിൽ സമാധാനമെന്നെ വാക്കിനു പോലും വിലയില്ല..
മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വിഷമങ്ങളുടെ നീണ്ട നിര..

പലരിൽ നിന്നും സഹതാപത്തിന്റെ നോട്ടം ഏറ്റു വാങ്ങുമ്പോഴും പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും മനോജ് മോചിതനായില്ല…
മോചിപ്പിക്കാനായി ഓരോരുത്തരും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്..
നന്മ നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിലൂടെ..
ഫലം കാണുന്നില്ല എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു എല്ലാത്തിന്റെയും വിധി..

‘ നിത്യയുടെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ..?’

‘ ഞാനാ സിസ്റ്റർ.. ‘

പെട്ടെന്നായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ മാലാഖമാരെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട നെയ്‌സുമാരിൽ ഒരാൾ അടച്ചിട്ട ലേബർ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്..
കുറഞ്ഞ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷമാണ് ആ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടത്‌..
വാതിൽ തുറക്കുമ്പോഴും നേരിയ ശബ്ദം ചെവിയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
സന്തോഷ വാർത്ത തന്നിൽ വന്നു ചേർന്നുവെന്നു ആ നിമിഷം മനോജ് ഉറപ്പിച്ചു..

പ്രതീക്ഷകൾക്ക് മങ്ങലേൽക്കാതെ വാതിലിനരികിലേക്ക് മനോജ് ഓടിയടുത്തു..
ചോദ്യം മുഴുവിപ്പിക്കും മുന്നേ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകാനും മറന്നിരുന്നില്ല..
അതിനെ വേവലാതിയുടെ അടയാളമായി കാണുകയായിരുന്നു കൂടി നിന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും…

‘ ഈ മരുന്നുകൾ എത്രയും വേഗം ഇവിടെ എത്തിക്കണം.. ‘

എഴുതിക്കുത്തിയ ഡോക്ടറുടെ വെള്ളപ്പേപ്പർ അദ്ദേഹത്തിന് നേർക്ക് നീട്ടുമ്പോൾ അതേ ഉത്സാഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു…
പതിവുകൾ തെറ്റിക്കാതെ ആ കടലാസ് കഷ്ണം വാങ്ങാനായി ഒരുപാട് കൈകൾ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചെത്തിയെങ്കിലും അതിനെയെല്ലാം വകഞ്ഞു മാറ്റി മനോജ് നേടിയെടുക്കുകയായിരുന്നു..

ആവശ്യപ്പെട്ട മരുന്നുകൾ വാങ്ങാനായി താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി..
ചവിട്ടു പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിലെ വേവലാതികൾക്ക് അന്ത്യം നൽകാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു..
കൂടെ ഓർമകൾക്ക് ജീവൻ പകരാനും..
ഓർമകളെ അദ്ദേഹമൊരു ഔഷധമായി കണ്ടു..
കുറഞ്ഞ നേരത്തെ സമാധാനത്തിനുള്ള ഔഷധം..

സന്തോഷത്തേക്കാളേറെ സങ്കടം മുന്നിട്ട് നിൽക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ മറിക്കാൻ മടിക്കുന്ന അദ്ധ്യായത്തെ മനസ്സിലേക്കാവാഹിച്ചു..
ഓർമകൾക്ക് ജീവൻ നൽകുമ്പോൾ സമാധാനം എങ്ങു നിന്നോ ഓടിയടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
മനസ്സിൽ ഇടം പിടിച്ച കഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം നേർക്കാഴ്ച പോലെ കണ്ണുകളിൽ പ്രത്യക്ഷമായി..

*****

‘ എടീ ..
നീയറിഞ്ഞോ.. ‘

‘ എന്ത്.. ?’

‘ നമ്മുടെ മനോജിന്റെ പെണ്ണ് മച്ചിയാണത്രേ..’

‘ ഹഹ..
അതിനിയിവിടെ ആരാ അറിയാൻ ബാക്കി കിടക്കുന്നെ..
നാട്ടിലെ ചർച്ചാ വിഷയം തന്നെ അതല്ലേ..’

പതിവ് പോലെ അതിരാവിലെ നാട്ടുകാരുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ചർച്ച ചെയ്യാൻ ഇറങ്ങിയതായിരിന്നു രമണിയേടത്തി..
അയൽപക്കത്തെ കേൾവിക്കാരിയായി നിന്ന ചേച്ചിയിൽ നിന്നും ലഭിച്ച മറുപടികൾ അത്ര തൃപ്തിയുള്ളതായിരുന്നില്ല..
നാട്ടിലെ പ്രധാന വിഷയങ്ങൾ അറിയുന്നതിൽ താൻ വളരെ പിറകിലായിരിക്കുന്നുവെന്നതായിരുന്നു രമണിയേടത്തിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ..
കൂടെ മറുപടി നൽകിയ സ്ത്രീയോടുള്ള പുച്ഛവും അസൂയയും..

സത്യം തന്നെയായിരുന്നു..
നാട്ടിലെ ചർച്ചാ വിഷയവും അത് തന്നെയായിരുന്നു..

” മനോജിന്റെ ഭാര്യക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാവില്ലത്രേ…”

ഓരോ കൂട്ടങ്ങൾ ഉടലെടുക്കുമ്പോഴും ചർച്ചകളിലെ പ്രധാന വിഷയം അത് തന്നെയായായിരുന്നു..
അങ്ങാടിയിലെ വൃദ്ധ സമൂഹം മുതൽ അയൽക്കൂട്ടങ്ങളിലും കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ നാവിൽ വരെ ആ വിഷയം നിറഞ്ഞു നിന്നു..
അന്യന്റെ കുറവുകളിലേക്കുള്ള എത്തി നോട്ടം ഓരോരുത്തർക്കും പ്രിയമേറിയതായിരുന്നു..

ഇതേ സമയം മനോജിന്റെ വീട്ടിൽ കണ്ണുനീർ കൊണ്ടൊരു പുഴ ഉത്ഭവിക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു..
വിഷയം പെണ്ണ് വീട്ടിലും എത്തിയിരിക്കുന്നു..
ചർച്ചകൾ മറ്റു പലതിലേക്കും നീങ്ങി തുടങ്ങി..
വിവാഹമോചനം വരെ എത്തി നിന്നു..
കാരണവന്മാർ ഒത്തു കൂടിയ ചടങ്ങിൽ വാക്ക് തർക്കങ്ങൾ ഉയർന്നു കേട്ടു..
വീട്ടുകാരുടെ തീരുമാനമായിരുന്നു..

‘ എന്താ സംഭവം …
മനസ്സിലായില്ല..’

‘ അത് മോനെ..
അവളെയിനി ഇവിടെ നിർത്തിയാൽ ശെരിയാവത്തില്ലലോ..
വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങളൊന്നു തീരുമാനിക്കുകയാ..’

കാര്യങ്ങളൊന്നുമറിയാതെ വീട്ടിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ച മനോജ് അവിടെ ഒത്തു കൂടിയ ആൾക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടു ഭയന്നു കാണും..
അതിനാലാവും ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചതും..
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മനസ്സ് തകർക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഉത്തരം തന്നെയായിരുന്നു അവ..
കുടുംബത്തിലെ പ്രധാന കാരണവർ നൽകിയ ഉത്തരങ്ങൾ മനോജിന്റെ മുഖത്ത് പുച്ഛത്തിന്റെ ചിരി ജന്മമെടുക്കാൻ കാരണമായി..

‘ ഹോ…
ശെരി എന്ന. .
ഞാനറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു..; അതാ ചോദിച്ചേ..’

‘ അത് മോനെ..’

അദ്ദേഹം നൽകിയ മറുപടിയിൽ ഹാസ്യം കലർന്നപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു..; അതവർക്ക് നൽകുന്ന പുച്ഛത്തോടെയുള്ള പ്രതികാരമാണെന്നു..
അതിനാൽ തന്നെയാവും ആ വൃദ്ധൻ തല തായ്ത്തി മറുപടി നൽകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയത്..

‘ ഞാനൊന്ന് ചോദിക്കട്ടെ…
അവൾ ആരുടെ ഭാര്യയാണ്..

എന്റെ അനുവാദം പോലുമില്ലാതെ ഇങ്ങനെയൊരു ചർച്ച നടത്തുകയും എന്റെ ഇഷ്ടമോ അഭിപ്രായമോ ചോദിക്കാതെ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും തീരുമാനിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കാരാണ് അധികാരം നൽകിയത്..

ഇനിയൊന്നു കൂടെ കേട്ടൊള്ളു…
എന്തൊക്കൊ സംഭവിച്ചാലും ജീവിത കാലം മുഴുവൻ സന്താന ഭാഗ്യമില്ലാതെ കഴിയേണ്ടി വന്നാലും ഞാനവളെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല.. ‘

കൂടി നിന്ന കാരണവന്മാരോട് പിരിഞ്ഞു പോകാൻ പറയുകയായിരുന്നു..
ആ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയവർ ഓരോരുത്തരായി വീട് വിട്ടിറങ്ങി ..
എന്തിനോ വേണ്ടി ആത്മാർത്ഥ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ മാത്രം അപ്പോഴും അവിടം വിട്ട് പോകാൻ തയ്യാറാവാതെ നിന്നു.

മനോജ് റൂമിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുടക്കാൻ പരിഭ്രമിക്കുന്ന നിത്യയെയാണ് കാണാൻ സാധിച്ചത്…

‘ ഏട്ടനെന്തിനാ അവരോട് അതെല്ലാം പറയാൻ പോയേ..
ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലോട്ട് പൊയ്ക്കൊള്ളാം..’

വാക്കുകൾ ദീർഘിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെടുന്ന നിത്യയെ അയാൾ മാറോട് ചേർത്തു..
കണ്ണുനീരിനെ തൂവാല കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു..
ചെവിയിൽ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു….

‘ ജീവിതം ഇങ്ങനെ എന്റെ കൂടെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് നീ തയ്യാറാണെങ്കിൽ നിനക്ക് കൂടാം..
അല്ല..
എന്റെ സന്തോഷം ഇല്ലാതാക്കി നിനക്ക് ഇറങ്ങി പോവണമെങ്കിൽ അതും ചെയ്യാം..
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവം എന്നേലും ഒരു സന്താനത്തെ സമ്മാനിക്കുകയാണേൽ അതേറ്റു വാങ്ങുകയും ചെയ്യാം…
ആ ജീവിതം നയിക്കാൻ നീ തയ്യാറാണോ…’

സമ്മതം സന്തോഷം ചാലിച്ച കണ്ണുനീരിലൂടെ നൽകി…
ശബ്‌ദം മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് മുഴങ്ങി…

*****

മരുന്നുകൾ കൈമാറിയ ശേഷം വീണ്ടും ഉലാത്തുക തന്നെയാണ് മനോജ്…
ഇന്നവൾ ഗർഭിണിയാണ്..
മച്ചിയെന്നു വിധിയെഴുതിയ ഡോക്ടർക്കും തെറ്റി..
അതേറ്റു പാടിയ ജനത്തിനും ലജ്ജിച്ചു തല തായ്ത്തേണ്ടി വന്നു..

‘ നിത്യ.. ‘

സിസ്റ്റർ വീണ്ടും നീട്ടി വിളിച്ചു..
വിളിക്കുള്ള ഉത്തരം മനോജിന്റെ സാന്നിധ്യമായിരുന്നു..
നാവിൽ നിന്നും അക്ഷരത്തിന്റെ ശബ്ദം അവസാനിക്കും മുന്നേ തന്നെ മനോജ് സിസ്റ്റർക്കരികിലെത്തി..

‘ ഇരട്ട കുട്ടികളാ..’

ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ സിസ്റ്റർ സന്തോഷ വാർത്ത അറിയിക്കുമ്പോൾ നിറ കണ്ണുകളോടെ പ്രിയ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഏറ്റു വാങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു..

കൈകളാൽ തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ തലയുയർത്തി മനോജ് വീണ്ടും ചോദ്യമുയർത്തി..

‘ എന്റെ നിത്യക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലലോ…’

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാർട്നെർസ് ഫ്ലാറ്റിൽ വരാൻ തുടങ്ങി അവരുടെ പെരുമാറ്റം ഒന്നും അത്ര ശുഭം ആയിരുന്നില്ല. ഞാൻ അത് സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഡിവോഴ്സ്

സ്വാതന്ദ്രം അർദ്ധ രാത്രിയിൽ എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ. സിനിമയുടെ പേരല്ല, എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയുടെ പേര് പറഞ്ഞതാ.സന്ദർഭം രാത്രി അല്ലെന്നു മാത്രം. ഞാൻ നീന. എന്റെ രണ്ടാമത്തെ സിനിമ അടുത്ത ആഴ്ച റിലീസ് ആവുകയാണ്. ആദ്യത്തേത് ഹിറ്റ് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ ചൂടുള്ള വാർത്ത മറ്റൊന്നാണ്. ഞാൻ ഡിവോഴ്സ് ആവുകയാണ്.

ഇനി ഞാൻ ആരാണെന്നു പറയാം. നീന. ഒരു മിഡിൽ ക്ലാസ് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച സുന്ദരിക്കുട്ടി.എനിക്കൊരു ഭീകര പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നു. പണ്ട് കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോ. അന്ന് ഞാൻ കോളേജിന്റെ കണ്ണിലുണ്ണി ആണ്. എല്ലാവരുടെയും ഒരു കണ്ണ് എന്റെ മേലെ പതിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ കാമുകൻ കോളേജിലെ ക്രിക്കറ്റ് ചാമ്പ്യൻ. ഡാൻസ് കഴിഞ്ഞാൽ ക്രിക്കറ്റ് ജീവനായിരുന്നു എനിക്ക്. അവനാണേൽ ക്രിക്കറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഡാൻസും. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ജീവനായി.

കോളേജ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു രണ്ടാളും ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു. അവനു പെട്ടെന്ന് ജോലി കിട്ടി. ഞാൻ ഡാൻസും പാട്ടുമൊക്കെയായി വീട്ടിൽ തന്നെ കൂടി. അങ്ങനെ അവൻ ഒരു ദിവസം വീട്ടിൽ പെണ്ണ് ചോദിയ്ക്കാൻ വന്നു. വന്ന അന്ന് തന്നെ ഇത് നടക്കൂലാന്ന് വീട്ടുകാർ അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു. നിറം ആയിരുന്നു അമ്മയുടെ പ്രശ്നം. അവൻ നന്നേ കറുത്തിട്ടാണ്. ജാതി ആയിരുന്നു അച്ഛന്റെ പ്രശനം. ജാതിയും നിറവും തമ്മിൽ തല്ലി ആ ആലോചന മുടങ്ങി. നിരാഹാരവും അതഹത്യ ഭീഷണിയും ഒന്നും വിലപ്പോകില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് ഒന്നിനും നിന്നില്ല.

അങ്ങനെ ദിവസേന എനിക്ക് ആലോചന വരാൻ തുടങ്ങി. വന്നു വന്നു സുന്ദരനും സുമുഖനും ആയ ഒരാൾ വന്നു. വിനീത്. പേരുപോലെ തന്നെ ആളും വിനീതമായിരുന്നു. ബിസിനസ് ആണ്. നല്ല ക്യാഷ് ഫാമിലി ആണ്.

കല്യാണം നടന്നു. ആഡംബരം ആയിത്തന്നെ നടന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഞങ്ങൾ ഒരു ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് താമസം മാറി. എന്റെ ഓർമ്മ ശരിയാണെങ്കിൽ കൃത്യം 7 ദിവസമാണ് ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാരായി ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചത്. പിന്നെ അദ്ദേഹം തിരക്കിലായി. തിരക്കോട് തിരക്ക്.ഫുൾ ടൈം ഫ്രീ ആയതിനാൽ ഞാൻ ഡാൻസ് നന്നായി പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തു.

എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ തിരക്കുകൾ കൂടിക്കൂടി വന്നു. വൻകിട ബിസിനെസ്സിൽ കൈ വച്ചു. എല്ലാം വിജയകരമായി മുന്നോട്ടു പോയി. പക്ഷെ പിന്നീട് പലകാര്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാർട്നെർസ് ഫ്ലാറ്റിൽ വരാൻ തുടങ്ങി അവരുടെ പെരുമാറ്റം ഒന്നും അത്ര ശുഭം ആയിരുന്നില്ല. ഞാൻ അത് സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ ഫലമുണ്ടായില്ല. ഈ പ്രവണത തുടർന്നു. അത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ശാരീരികമായി തുടങ്ങി.

ഒരു തവണ ഫ്ലാറ്റിൽ വന്ന ഒരാൾ എന്നെ ബലമായി കയറി പിടിച്ചു.എന്റെ ഡ്രസ്സ് വലിച്ചു കീറി. എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടിയത് ഒരു സ്റ്റീൽ കപ്പ് ആയിരുന്നു. അത് വച്ച് ഞാൻ അയാളുടെ തലയ്ക്കു അടിച്ചു. അയാൾ നിലത്തു വീണു. തലപൊട്ടി ചോര ഒലിച്ചു കിടക്കുന്ന അയാളെ ഞാൻ വീണ്ടും തല്ലാൻ ഓങ്ങി. അപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ നിന്നെ തൊട്ടതു നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സമ്മതത്തോടു കൂടിയാണെന്ന്. അത് കേട്ട ഞാൻ അതും കൂടി ചേർത്ത് കൊടുത്തു. അയാളുടെ മൂക്കിന്റെ പാലം അടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു.

ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ അമ്മയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വിനീതിനോട് സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവർക്കു ആർക്കും ഉണ്ടായില്ല. അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ജീവിക്കാൻ എന്നെ ഉപദേശിച്ചു. കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ഞാൻ വിനീതിന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞില്ല.വിനീത് ആണെങ്കിൽ ഒന്നും അറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചുമില്ല. എനിക്ക് ഇത്തരം ദുരനുഭവങ്ങൾ പിന്നീടും പലപ്പോഴും ഉണ്ടായി. അയാൾ, അതായതു എന്റെ ഭർത്താവു എന്നെ വിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആരോടും ഒരു പരാതിയും പറയാതെ ഞാൻ ജീവിച്ചു. പറ്റാവുന്ന രീതിയിൽ പ്രതികരിച്ചു. പലപ്പോഴും പലരും എന്റെ പാതി നഗ്നത ആസ്വദിച്ചു. അതിൽ ചിലരുടെ നിലവിളി ഞാനും ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. കയ്യിൽ കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ പെരുമാറി.

എന്റെ പിന്നിൽ വരുന്ന നിഴലിനെ പോലും ഞാൻ ഭയന്ന് തുടങ്ങി. അത് പലപ്പോഴും വിനീത് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ എനിക്ക് ആദ്യമായി കുറച്ചു വിസിറ്റേഴ്സ് വന്നു. ഒരു ഡാൻസ് പ്രോഗ്രാം ആയിരുന്നു. എനിക്ക് ചോദിയ്ക്കാൻ ഒറ്റ ചോദ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഫുൾ ക്യാഷ് അഡ്വാൻസ് തരാൻ പറ്റുമോന്നു. അവർ സമ്മതിച്ചു. ആ കിട്ടിയ ക്യാഷ് കൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു വീട്ടിലേക്കു താമസം മാറി. ഡിവോഴ്‌സിന് കേസ് കൊടുത്തു.

എനിക്ക് പിന്നീടും ധാരാളം പ്രോഗ്രാംസ് കിട്ടി. അവസാനം സിനിമയിലും. ഒരാളെയും ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ ഞാൻ ശീലിച്ചു. വിനീതിന് ഡിവോഴ്സ് സൈൻ ചെയേണ്ടി വന്നു. തമ്മിൽ പിരിഞ്ഞു ജീവിച്ച ആറുമാസം കൊണ്ട് ഞാൻ എനിക്ക് സ്വന്തം ആയി ഒരു നിലനിൽപ് ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ,അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ട സ്ത്രീകളിലൂടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്.

ഒറ്റയ്ക്കു ജീവിക്കാൻ ധൈര്യവും വരുമാനവും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെപ്പോലെ തന്നെ ചിന്ദിക്കുമായിരുന്ന ഒരുപാട് പേര് നമ്മുടെ ചുറ്റും ഉണ്ട്. അതില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ജീവിതം കുരുതി കൊടുക്കുന്ന കുറെ ഭാര്യമാർ, കുറെ അമ്മമാർ, കുറെ സഹോദരിമാർ.

“എന്റെ മോന് അച്ഛനെ മാത്രമേ നഷ്ടപെട്ടിട്ടുള്ളൂ അമ്മയെ കൂടി നഷ്ട്ടപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല “

“എന്റെ മോന് അച്ഛനെ മാത്രമേ നഷ്ടപെട്ടിട്ടുള്ളൂ
അമ്മയെ കൂടി നഷ്ട്ടപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല ”

ഇത്തവണ അച്ഛൻ ആലോചനയുമായി വന്നപ്പോൾ ശബ്ദം ഇത്തിരി കനപ്പിച്ചായിരുന്നു മറുപടി പറഞ്ഞത്.

ജീവിതം ജീവിച്ചു തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ദൈവമെനിക്ക് വിധവപട്ടം ചാർത്തി തന്നപ്പോൾ ഞാനൊരിക്കലും ദൈവത്തെയോ വിധിയെയോ പഴിച്ചിട്ടില്ല.ഒരായുഷ്കാലം മുഴുവൻ ഓർക്കാൻ ഏട്ടൻ പകർന്ന സ്നേഹത്തിനു പുറമെ നന്ദു മോനെ കൂടി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ വിട്ടു പോകുമ്പോൾ എനിക്ക് വയസ്സ് ഇരുപത്തിരണ്ടായിരുന്നു..

ഞാനിന്നുമോർക്കുന്നു ..

ഇനി ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ഏട്ടനു കാൻസറെന്ന് ഡോക്ടർ വിധിയെഴുതിയ ആ ദിവസവും… വേദനയും ഒറ്റപ്പെടലും അധികനാൾ അനുഭവിക്കാതെ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ കൂട്ടിരുന്ന കൂടെപ്പിറപ്പുകളെയും ആത്മബന്ധങ്ങളെയും ഓർമ്മകളെയും വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു മരണത്തിനു കീഴടങ്ങിയ ആ കറുത്ത പകലിനെയും ..

നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരചുവപ്പ് മായ്ക്കപെട്ട ദിവസം !

നന്ദുവിനു അച്ഛനും അമ്മയും ഞാനായ ദിവസം !

തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കെ മകന് ബലിചോറ് കൊടുക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരെന്ന് അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പേര് ചാർത്തി കൊടുത്ത ദിവസo…
ആകെ ശൂന്യതയായിരുന്നു എനിക്ക്..

ഉള്ളിലെ ഭയത്തിന്റെ നിറം എന്റെ കണ്ണിൽ കണ്ടത് കൊണ്ടായിരിക്കണം
“എനിക്ക് ശേഷം
നിനക്ക് പേടിയില്ലേ പെണ്ണെ…
എന്ന ചോദ്യം പലപ്പോഴായി ഏട്ടൻ എന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നത്..

അന്ന് ചിരിച്ചു തളളിയ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ഞാനിപ്പോൾ അറിയുന്നുണ്ട്.

ചുറ്റും മത്സരിച്ചു സ്നേഹിക്കാൻ ആളുണ്ടായിട്ടും ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ തീവ്രത കുറഞ്ഞതായി തോന്നിയില്ല.

. ഏട്ടനില്ലാത്ത ലോകം എത്രത്തോളം ചെറുതാണെന്ന് എനിക്ക് മുമ്പിൽ ദൃശ്യമായപ്പോൾ ജീവച്ചവമായി കിടന്നാലും താലി കെട്ടിയ പുരുഷന്റെ വില അത് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയത്.

താങ്ങും തണലുമായി മാറിയ ഉറ്റവരും സുഹൃത്ബന്ധങ്ങളും ഞാനൊരിക്കലും ഒറ്റക്കല്ല എന്നെന്നെ ബോധ്യപെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എല്ലാം വിഫലമായിരുന്നു..

സത്യം ഉൾക്കൊണ്ട്‌ യാഥാർഥ്യത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടാൻ മനസ്സ് പാകപ്പെട്ടത് പിന്നീട് നന്ദുവിനെ ഓർത്തായിരുന്നു..എന്നാൽ അവന്റെ മേൽ എനിക്കുള്ള വേവലാതി പോലെ തന്നെ ഒട്ടും കുറയാതെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും എന്റെ ഭാവിയെ ഓർത്തുളള ആധിയും..

എല്ലാത്തിനും ഒരു മാർഗമെന്നോണം അവർ മുന്നോട്ടു വെച്ച വഴിയായിരുന്നു എല്ലാം മറന്നൊരു പുനർവിവാഹം എന്നുള്ളത്.പക്ഷെ അതിനും ഞാൻ തടസ്സം നിന്നത് ഒരു മുത്തച്ഛനോ വല്യച്ചനോ അല്ലെങ്കിൽ വല്യമ്മക്കോ മുത്തശ്ശിക്കോ ജന്മം നൽകിയ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പകരക്കാരാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന സത്യം എനിക്കറിയാവുന്നത് കൊണ്ടായിരുന്നു..

അതേ സമയം പെണ്മക്കളില്ലാത്ത ഏട്ടന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു മകളായും അനിയൻമാർക്ക് ഏട്ടത്തി അമ്മയായും ജീവിച്ചപ്പോൾ ഞാനും നന്ദുവും അവർക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി തുടങ്ങിയത് അനിയന്മാരും കുടുംബമായി കഴിഞ്ഞപ്പോഴായിരുന്നു.

എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി നന്ദുവിനു അവകാശപെട്ടതെന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ പതിച്ചു തന്ന ഭൂമിയിൽ വീട് വെച്ച് ഏട്ടനുറങ്ങുന്ന മണ്ണിൽ നിന്നും അമ്മയോടും അച്ഛനോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറമ്പോൾ കുറെ നല്ല ഓർമ്മകളും ചുമരിൽ ഹാരമണിച്ചിരുന്ന ഏട്ടന്റെ ചിത്രവും മാത്രമായിരുന്നു കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്നത്.

ഞാനും അവനും മാത്രമുള്ള ഒരു ലോകമായി പിന്നീട് മാറിയപ്പോൾ ചെറുപ്രായത്തിൽ എനിക്ക് വന്ന വിധിയെ ഓർത്തു സഹതപിച്ചു ചിലർ.. മറ്റു ചിലരാകട്ടെ കാമ വെറിയുള്ള കഴുകൻ കണ്ണുകളുമായിട്ടായിരുന്നു എന്നെ സമീപിച്ചത്.

അർദ്ധരാത്രി മുറ്റത്ത്‌ കേൾക്കുന്ന ചൂളം വിളികൾക്കും നിർത്താതെയുള്ള വണ്ടി ശബ്ദങ്ങൾക്കും പുറത്തിറങ്ങിയാലുള്ള അർത്ഥം വെച്ചുള്ള നോട്ടത്തിനും സംസാരങ്ങൾക്കും ഒത്ത നടുവിൽ ഭീതിയോടെ ജീവിച്ചപ്പോൾ ഒരു പെണ്ണായി പിറന്നതിൽ ഞാൻ എന്നെ തന്നെ പഴിച്ചെങ്കിലും ആ ഒറ്റപെടലായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതൽ ശക്തി തന്നത്.. എന്നെ കരുത്തയാക്കിയത് .

ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണമെന്ന തീരുമാനം പിന്നീട് അടുത്ത വീട്ടിലെ എച്ചിൽ പാത്രം കഴുകാനും വിഴുപ്പ് അലക്കാനും പോകുന്നതിൽ വരെ എത്തിനിൽക്കുംമ്പോഴായിരുന്നു അയൽവാസിയുടെ സഹായത്തോടെ തൊട്ടടുത്തുളള സ്കൂളിലെ കഞ്ഞി പുരയിലേക്ക് വെച്ച് വിളമ്പാൻ ഒരു ജോലി തരപ്പെട്ടത്..

വേലക്കാരിയെന്നും തൂപ്പ്കാരിയെന്നും വെപ്പ്കാരിയെന്നും എനിക്ക് ഓമനപേരുകൾ വീണപ്പോൾ അതിലൊന്നും ഒരു അപമാനവും തോന്നിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല . .
എതിർത്തവരുടെയും അവഗണിച്ചവരുടെയും ഒറ്റപ്പെടുത്തി പരിഹസിച്ചവരുടെയും മുമ്പിൽ
എനിക്ക് ജീവിക്കണമായിരുന്നു.. തോൽപ്പിച്ച ജീവിതത്തിനു മുമ്പിൽ മുട്ടു മടക്കാതെ തന്നെ…
നന്ദു സുരക്ഷിതമായൊരിടെത്തെത്തും വരെ ഞാൻ രണാങ്കണത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു പോരാടാനുറച്ച മനസ്സുമായി ഞാൻ മുന്നോട്ടു തന്നെ..

എനിക്ക് തോൽക്കണ്ട..
അതിനു ഞാൻ ഒരുക്കവുമല്ല.

…….ശുഭം…..

# nafy

പ്രണയ വിവാഹം ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്, പലരുടെയും എതിർപ്പുകളെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ശിവേട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയപ്പോൾ ഈ

#സിന്ദൂരം

ഒരിക്കലേ കണ്ടോളു അത് ശിവേട്ടൻ ആണെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റി. എനിക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടകനിയാണത്. അല്ല ഒരിക്കൽ എന്നെ വിലക്കിയ കനി. പക്ഷെ ശിവേട്ടൻ എന്തിനാ ഈ ആശുപത്രിയിൽ.. മനസ്സിൽ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടി.

ഓർമ്മകൾ ആറുവർഷം പിറകോട്ട് പാഞ്ഞു.
പ്രണയ വിവാഹം ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്, പലരുടെയും എതിർപ്പുകളെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ശിവേട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയപ്പോൾ ഈ ലോകം തന്നെ കീഴടിക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു എനിക്ക്.
പക്ഷെ ആ സന്തോഷത്തിന് ആയുസ്സ് വളരെ കുറവായിരുന്നു.

ഞങ്ങടെ ബന്ധം ഏറ്റവുംകൂടുതൽ എതിർത്തത് ശിവേട്ടന്റെ അമ്മയാണെന്ന് ആ വീട്ടിലെ കുറച്ചു ദിവസ്സങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. എല്ലാത്തിനും കുറ്റം കണ്ടെത്താനും കുറ്റപ്പെടുത്താനും അമ്മയായിരുന്നു മുന്നിൽ. അതിനിടക്ക് ശിവേട്ടന്റെ ജോലി നഷ്ടപെട്ടു ക്രമേണയാ ആ കുറ്റവും എനിക്ക് തന്നെയായി.

ആ അസത് കയറിവന്നതിൽ പിന്നെയാണ് എന്റെ മോന് ഗതിയില്ലാതായത് എന്ന ‘അമ്മ പലരോടും പലയാവർത്തി പറയുന്നത് ഞാൻ നിറഞ്ഞ കണ്ണാലെ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ട്. ഹൃദയം തകർന്നുപോയ നിമിഷങ്ങൾ. പിന്നീട് അവിടുന്നിങ്ങോട്ട് എന്റെ കണ്ണിലെ നനവ് വറ്റിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. പതിയെ ശിവേട്ടനും എന്നെ വെറുത്തുതുടങ്ങി. ആവശ്യമില്ലാത്ത പലകാര്യങ്ങൾക്കും എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. കിടപ്പറയിൽ പോലും എന്നെ മാറ്റിനിർത്തി.

പിന്നീടെല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു.
ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറിൽ ഒപ്പുവെക്കാൻ നേരം ഇങ്ങനെയൊരു മച്ചിയെ എന്റെ മകന്റെ തലയിൽ വെക്കാൻ നോക്കിയ നിങ്ങളൊരിക്കലും ഗുണംപിടിക്കില്ലെന്ന് ശിവേട്ടന്റെ ‘അമ്മ എന്റെ അച്ഛനോട് പറയുമ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ അച്ഛനൊപ്പം എന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞിരുന്നു. കാഴ്ചമങ്ങിയ എന്റെ കണ്ണുകൾ ശിവേട്ടനെ ചുറ്റിലും തിരഞ്ഞു. പക്ഷെ എന്നെയൊന്ന് നോക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കാതെ പുറത്തെ ശ്യൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു ശിവേട്ടനപ്പോൾ.

ചില ഓര്മകളിങ്ങനെയാണ് ഓർക്കുന്തോറും മനസ്സ് നീറികൊണ്ടിരിക്കും, കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തൂകും. .
പെട്ടെന്നാണ് എന്റെയും ശിവേട്ടന്റെയും കണ്ണുകൾ കോർത്തത്, എനിക്കൊരു മിന്നലേറ്റപോലെ ശരീരമൊന്ന് വെട്ടിവിറച്ചു. ശിവേട്ടന്റെ മുഖത്തും ഒരു ഞെട്ടലനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. ശിവേട്ടൻ അടുത്തേക്ക് വരും തോറും എന്റെ വിറകൂടി. ശിവേട്ടനിൽനിന്നും മുഖം തിരിച്ചുഞാൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

ശിവാനി..
പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള ശിവേട്ടന്റെ വിളികേട്ടപ്പോൾ മനസ്സൊന്ന് ഉലഞ്ഞു, വീണ്ടും ഓർമകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ട് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ശിവേട്ടൻ കാണാതെ കണ്ണ് തുടച്ചു. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
ശിവാനി.. നീ.. ഇവിടെ…
എന്റെ പേരൊന്നും മറന്നിട്ടില്ല അല്ലെ ശിവേട്ടൻ. ചോദ്യത്തിൽ പരിഹാസം കലർന്നിരുന്നെങ്കിലും എന്റെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.
ഇല്ല.. നീ പോയതുമുതൽ പിന്നീടുള്ളതൊന്നും മറന്നിട്ടില്ല. ശിവേട്ടന്റെ സ്വരത്തിനുംഇടർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.

അൽപനേരം മൗനമായിരുന്നു പിന്നീട്. എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ
ഞാൻ വാക്കുകൾക്കു വേണ്ടി അലഞ്ഞു.. ശിവേട്ടനാണ് പിന്നെയും തുടക്കമിട്ടത്.

സുഖമാണോ..
ചോദിയ്ക്കാൻ അർഹത ഇല്ലെന്നറിയാം. അത്രയും വേദനിപ്പിച്ചതല്ലേ ഞാൻ.. എങ്കിലും. എന്റെ ഒരു മനസ്സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി അറിഞ്ഞിരിക്കാൻ ചോദിക്കാ.. സുഖാണോ ശിവാ നിനക്ക്.

ഉം..സുഖം. ശിവേട്ടനോ..

സുഖമോ നീ പോയതിൽ പിന്നെ അങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തിലുണ്ടായിട്ടില്ല. അതെന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല..
ചിലപ്പോൾ നിന്റെ ശാപം കൊണ്ടാവും..
നിനക്ക് പകരം ‘അമ്മ കണ്ടെത്തിയ പെണ്ണും അധികനാൾ കൂടെയുണ്ടായില്ല.
പലതിലും പൊരുത്തക്കേടായിരുന്നു അവൾക്ക്.
അതിനിടക്ക് അമ്മയെന്ന് കാൽതെറ്റി വീണു. കിടപ്പിലായ അമ്മയെ നോക്കാൻ എനിക്കാവില്ലെന്നും പറഞ്ഞു വീടുവിട്ട അവളെ പിന്നെ കണ്ടത് കുടുംബകോടതിയിൽ വെച്ചാണ്. അങ്ങനെ രണ്ടാമതും ഞാൻ ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറിൽ ഒപ്പിടേണ്ടി വന്നു.

ഇപ്പൊ അമ്മയുമായി ആശുപത്രികൾ കയറി ഇറങ്ങുകയാ. ദാ ഇപ്പൊ ഇവിടെയും.. പരസഹായമില്ലാതെ ഇപ്പൊ ഒന്നിനും അമ്മക്ക് കഴിയില്ല.. നിന്നെ കണ്ണീരു കുടിപ്പിച്ചതിന് ചിലപ്പോൾ ദൈവം നൽകിയതാവും.

അമ്മ ഇടക്ക് നിന്നെ കുറിച്ച് പറയാറുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെ കുറ്റബോധംകൊണ്ട് അമ്മയുടെ കണ്ണുനിറയും. എന്റെയും.
നീയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അമ്മയും ഞാനും ഇപ്പോൾ ഒരുപോലെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ ഒരിക്കൽ കയറിവന്ന മഹാലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കെ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചതല്ലേ അമ്മ.

ശിവാനി…
നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുകയാണ് ഞാൻ ഒരിക്കലൂടെ ഒരവസരം നൽകുമോ നീ എനിക്ക്.
എന്റെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിപോലെ കാത്തോളം ഞാൻ..

ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്നും ഹരിയേട്ടൻ വിളിക്കുന്നത്..
ശിവാനി. നീ ഇവിടെ ഇരിക്കുവായിരുന്നോ. ഞാൻ ഇനി തിരയാൻ ഒരു സ്ഥലവും ബാക്കിയില്ല. ദേ ഇവൻ ഒരേ കരച്ചിൽ വിശന്നിട്ടാവും. അത് മാറ്റാൻ നിനക്കല്ലേ കഴിയൂ..

ഹരിയേട്ടനെ കണ്ട ശിവേട്ടൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. എന്നെയും ഹരിയേട്ടനെയും മാറി മാറി നോക്കുന്നുണ്ട് ഒപ്പം ഹരിയേട്ടന്റെ കയ്യിലെ കുട്ടിയേയും..

ക്ഷമിക്കണം ശിവേട്ട. ദേ കണ്ടോ ഇപ്പൊ ഇവരാണെന്റെ ലോകം. ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നും ഏത് സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആര് ക്ഷണിച്ചാലും ഞാനില്ല. ഈ സിന്ദൂരച്ചോപ്പിൽ തന്നെ ജീവിച്ചുമരിക്കാനാ എനിക്കിഷ്ട്ടം.

അപ്പൊ ശെരി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ..

പിന്നെ ശിവേട്ടൻ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാട്ടോ.. ശിവേട്ടനെ എന്നല്ല ഇല്ലാത്ത കാരണമുണ്ടാക്കി എന്നെ പറഞ്ഞയച്ച ശിവേട്ടന്റെ അമ്മയെപോലും ഞാൻ ശപിച്ചിട്ടില്ല..

അമ്മയോട് പറയണം ഇത്രയും നാൾ ഉള്ളതുപോലെ ഇനിയങ്ങോട്ടും ഈ മച്ചിയായവാളുടെ പ്രാർത്ഥനയുണ്ടാകും എന്ന്.

ഇത്രയും പറഞ്ഞു ഹരിയേട്ടന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ഞാൻ എന്റെ സ്വർഗത്തിലേക്ക്നടന്നു..

ശുഭം

പ്രേമിച്ചു കെട്ടാണെങ്കിൽ ഒരു കട്ടതേപ്പ് കിട്ടി പണ്ടാരടങ്ങി നിൽക്കണ ഒരുത്തനെ തന്നെയാവണം എന്നെനിക്ക് നിര്ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു..

#ഭാഗ്യനിധി

പ്രേമിച്ചു കെട്ടാണെങ്കിൽ ഒരു കട്ടതേപ്പ് കിട്ടി പണ്ടാരടങ്ങി നിൽക്കണ ഒരുത്തനെ തന്നെയാവണം എന്നെനിക്ക് നിര്ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു..

ഇടക്കിടക്ക് പൂർവ്വകാല കാമുകിടെ പേരും പറഞ്ഞദ്ദേഹത്തെ കളിയാക്കണം വാഗ്വാദങ്ങളിൽ തോൽക്കുമെന്നുറപ്പാവുമ്പോൾ പിണക്കത്തിലും പരിഭവത്തിലും അവളെ വലിച്ചഴച്ച് ഒരു വിജയിയേപ്പോലെ കളം നിറഞ്ഞാടണം

അവസാനം എന്റെ പിടിവാശിക്കു നേരെ മൗനം പാലിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിനു മുൻപിൽ ഏതൊരു പെണ്ണിനേയും പോലെ മനപ്പൂർവ്വം തോൽക്കണം

ആ മുറിഞ്ഞ ഹൃദയത്തിന്റെ മുറികൂടിയായെനിക്ക് മാറണം പ്രാണനേക്കാളേറെയെനിക്കദ്ദേഹത്തെ പ്രണയിക്കണം ജീവിതത്തിലൊരു പെണ്ണിനും തന്റെ ഭർത്താവിനെ ഇത്രയധികം സ്നേഹിക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന വിധത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ പ്രണയം കൊണ്ട് മൂടണം, സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഓർത്തദ്ദേഹം ഉള്ളിലഭിമാനം കൊള്ളണം പഴയ കാമുകിക്കു മുൻപിൽ വിറങ്ങലോലെ പകച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ആ തോളോടു ചേർന്നെനിക്ക് ഒട്ടിനിൽക്കണം ഒപ്പം അവൾക്കസൂയ തോന്നുന്ന വിധത്തിലദ്ദേഹത്തോടൊന്നു കൊഞ്ചിക്കുഴയണം

ഇപ്പൊ നിങ്ങള് കരുതുന്നുണ്ടാവും എനിക്കും നല്ലസ്സല് തേപ്പ് കിട്ടീട്ടുണ്ട്‌ന്ന്‌….

പക്ഷെ അങ്ങനെയല്ല ട്ടോ

ആത്മാര്തമായി സ്നേഹിച്ച പെണ്ണ് തേച്ചൊട്ടിച്ചു സ്റ്റിക്കറാക്കി പോകുമ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ നന്നായി ഞാനും മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്… ഒരുപക്ഷേ ആ അവസ്ഥ എന്നേക്കാൾ നന്നായി മറ്റാർക്കും അറിയില്ലായിരിക്കും….

എനിക്കെന്റെ ഏട്ടൻ ജീവനായിരുന്നു… ഏട്ടനും അങ്ങനെ തന്നെ….

എന്റെ കുഞ്ഞു കുസൃതികൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന എന്റെ പരിഭവങ്ങൾക്ക് വില കല്പ്പിക്കുന്ന ഏട്ടൻ….

ചെറുപ്പത്തിലെന്നോ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോയ അച്ഛന്റെ മുഖമായിരുന്നു എനിക്കേട്ടട്ടനെ നോക്കുമ്പോൾ തോന്നിയിരുന്നത്…..

പഠനത്തിനിടയിലും പണിക്ക് പോയി ആ കാശ് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത് അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടിന് ഇളവ് വരുത്തുന്ന, കിട്ടിയ പൈസയിൽ നിന്നെന്നും കടല മിട്ടായി വാങ്ങി ഇന്നാ കുഞ്ഞോളെന്ന്‌ പറഞ്ഞു വായില് വെച്ചു തരുന്ന എന്റെയേട്ടൻ….

പഠിക്കാൻ മിടുക്കനായിരുന്നു ഏട്ടൻ… കുഞ്ഞോളു പഠിച്ചോട്ടെ അമ്മേ ഞാനൊരുപാട് പഠിച്ചിട്ടെന്തിനാ എന്ന് ചോദിച്ച് പഠനം പാതിവഴിയിലുപേക്ഷിച്ച് കടൽ കടന്നത് എന്റെയും അമ്മയുടെയും പുഞ്ചിരി കാണാനായിരുന്നു…

അന്നൊക്കെയും ഏട്ടനെ ആരാധനയോടെ നോക്കിയിരുന്ന അഞ്ജനേച്ചിയെ എനിക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു ഒരുപാട്….

എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൈ പിടിച്ചു കയറി വരുന്ന ഏട്ടത്തിയമ്മയായി തന്നെയാണ് അവളെ കണ്ടിരുന്നതും….

ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പലതവണ ശ്രമിച്ച ഏട്ടനെ ഒരുപക്ഷേ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചതും ഞാനായിരുന്നു….

അവളെനിക്ക് ചേച്ചിയും ഞാനവൾക്ക് അനിയത്തിയും ആയിരുന്നു… ഞങ്ങൾ നടന്നു പോകുമ്പോൾ നാത്തൂനും നാത്തൂനും പോകുന്നത് കണ്ടോ എന്ന് നാട്ടുകാര് അസൂയയോടെ പറഞ്ഞിരുന്നു….

എനിക്കായി മാത്രം ഏട്ടൻ വാങ്ങിയിരുന്ന കടല മിട്ടായി രണ്ടായി പകുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ എനിക്ക് മനസിലായി ഏട്ടനവളെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി എന്ന്…

പകുതി മിട്ടായി കുറഞ്ഞുവെങ്കിലും അതിലിരട്ടി മധുരമായിരുന്നു അവരുടെ സ്നേഹം കാണുമ്പോൾ…..

ജീവൻ പറിച്ചു കൊടുത്ത് ചങ്കിൽ കൊണ്ട് നടന്നവൾക്ക് പഴയ അടുപ്പമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞേന്റെ മുന്നിലേട്ടൻ ആദ്യമായി പൊട്ടി കരഞ്ഞപ്പോൾ അതൊക്കെയും ഏട്ടന്റെ തോന്നലാവുമെന്ന് പറഞ്ഞാശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴും മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു കരയിപ്പിക്കല്ലേ ദൈവമേയെന്റെ ഏട്ടനെയെന്ന്…..

ഇത്ര നാളും തോന്നാത്ത സ്നേഹം വീട്ടുകാരോട് തോന്നിത്തുടങ്ങിയെന്നവൾ പറഞ്ഞപ്പോഴും ഏട്ടനോടെന്നെ മറക്കാൻ പറയണമെന്ന് പറഞ്ഞവൾ കള്ളക്കണ്ണീരൊഴുക്കിയപ്പോഴും ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളും ഏട്ടന്റെ ജീവിതവും തകരുന്നത് കണ്ട്‌ കരയാൻ മാത്രമേ എനിക്കായുള്ളു….

ഹൃദയം തകർത്തവളെ വാക്കു കൊണ്ടു പോലും നോവിക്കാത്ത എന്റെയേട്ടൻ സാഹജര്യത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിലും തന്നെ പെറ്റു പോറ്റി വളർത്തിയ അച്ഛനമ്മമാരുടെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചവളായിരിക്കുമവളെന്നും മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ഒരിക്കൽപ്പോലും എട്ടനവളെ പഴിചാരിയിട്ടില്ലിന്നോളം

എനിക്കറിയാം ആ മനസ്സ്, ഇരട്ടച്ചങ്കൻ പ്രണയത്തെ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞ അഞ്ജനേച്ചിയോടെനിക്ക് പുച്ഛമായിരുന്നെനിക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമറിയുന്നയെന്റെ ഏട്ടനെ ഈ ലോകത്ത് മറ്റെന്തിനേക്കാളധികം ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു

ഗൾഫ്‌കാരന്റെ പണക്കൊഴുപ്പിനു മുന്നിലാണവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് വീട്ടുകാരോടുള്ള സ്നേഹം കൂടിയത് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ എനിക്കും വാശിയായിരുന്നു….അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി വീഴുന്നതിന് ഒരു ദിനം മുൻപെങ്കിലും എന്റേട്ടന്റെ കൈപിടിച്ചോരുത്തിയെന്റമ്മയ്ക്ക് മരുമകളായി വരണമെന്നത്….

അഞ്ജനേച്ചിയേ ചങ്കിൽ കൊണ്ട് നടന്ന എന്റേട്ടന് ആ സ്ഥാനത്തു മറ്റൊരുത്തിയേ ആലോചിക്കുകയെന്നത് മരണത്തിനു തുല്യമായിരുന്നെങ്കിലും ഈ അനിയത്തിയുടെ വാശിക്കും കടുംപിടുത്തത്തിനും മുന്നിൽ അർധസമ്മതം മൂളുകയായിരുന്നു എന്റെയേട്ടൻ….

പണവും സൗന്ദര്യവും നോക്കാതെ സ്വഭാവം മാത്രം നോക്കി അമ്മ കണ്ടു പിടിച്ച ഗൗരിയേച്ചിയേന്റെ വീട്ടിൽ നിലവിളക്കേന്തി കയറി വന്നപ്പോൾ അതിനു സാക്ഷിയായ് അഞ്ജനയും ആ പന്തലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് ഏട്ടന്റെ കണ്ണിലെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീർ കണങ്ങൾ പറയാതെ തന്നെയെന്നോട് പറഞ്ഞു….

കുട്ടിക്കുറുമ്പു വിട്ടുമാറാത്ത ഗൗരിയേച്ചി എന്നുമെനിക്ക് ഒരത്ഭുതമായിരുന്നു….

ഒരേ സമയം അവളെനിക്ക് കളി പറയുന്ന കൂട്ടുകാരിയായും ഉപദേശിക്കുന്ന വല്യേച്ചിയായും കുസൃതി കാട്ടുന്ന അനിയത്തിയായും ചില നേരങ്ങളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ എന്നെ തഴുകുന്ന അമ്മയായും മാറിയിരുന്നു…..

എന്റെയും അമ്മയുടെയും നടുവിൽ അമ്പലത്തിൽ പ്രദക്ഷിണം വെക്കുന്ന ഗൗരിയേച്ചിയേ കണ്ട്‌ അഞ്ജന പലപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നതും ഏട്ടന്റെ പുറകിലൊട്ടിയിരുന്നു ഗൗരിയേച്ചി പോകുമ്പോൾ നിരാശയോടവൾ തല കുനിക്കുന്നതും കണ്ടെന്റെ മനം നിറഞ്ഞിരുന്നു….

ജീവനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതിനാലാവും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എല്ലാവരെയും സ്നേഹിച്ചു വീടിന്റെ വിളക്കായി മാറിയവളെ ഏട്ടനും ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയത്….

പലപ്പോഴും അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ആ സ്നേഹം കണ്ട്‌.. കൂടെ ഒരുപാട് സന്തോഷവും…

” അച്ചുവേട്ടാ ഇപ്പൊ ഏട്ടന് മനസ്സിലായോ ഒരുത്തി തേച്ചൊട്ടിച്ചു പോയ നിങ്ങളെ തന്നെ മതിയെന്നും ഞാൻ വാശി പിടിച്ചത് എന്തിനായിരുന്നെന്ന് ”

” അമ്മൂ നിനക്കറിയാമായിരുന്നല്ലെ എല്ലാം ” ?

” അറിയായിരുന്നു അച്ചുവേട്ടാ , നിങ്ങടെ കഥയിലെ വില്ലത്തി എന്റെ കൂട്ടുകാരിയായതുകൊണ്ടു തന്നെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു എല്ലാം ”

ഞാനത് പറയുമ്പോഴും അച്ചുവേണ്ടന്റെ മുഖമൊന്നു വാടിയിരുന്നു എന്നോടൊന്നും തുറന്നു പറയാതിരുന്നതിന്റെ കുറ്റബോധം ആ മുഖത്തു നിന്നുമെനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു

മെല്ലെ ഞാനാ നേഞ്ചോരം ചേർന്നുപറ്റിക്കിടന്നാ ഹൃദയതാളം അളന്നു കൊണ്ടിരിന്നു

പടപടാ മിഡിക്കുന്ന ആ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞു

” അച്ചുവേട്ടാ ഈ ഹൃദയം നിറച്ച് സ്നേഹം കൊണ്ട് കുത്തിനിറക്കണമെനിക്ക്, അതു കണ്ട് അസൂയപ്പെടണമവൾ എന്റെ ഗൗരിയേച്ചിനെ കാണുമ്പോൾ അഞ്ജനേച്ചി അസൂയ പൂണ്ട് നിൽക്കുന്ന പോലെ”

#ആവണി_കൃഷ്ണ

കാമുകിയിൽനിന്ന് ഏട്ടത്തിയമ്മ യിലേക്കുള്ള പരിണാമം എന്റെ മനസ്സിന്റെ കിനാവിലെ രാജകുമാരിയോട് എനിക്കിന്ന് എന്റെ പ്രണയം പറയണം..

കാമുകിയിൽനിന്ന് ഏട്ടത്തിയമ്മ യിലേക്കുള്ള പരിണാമം
_____________________________
എന്റെ മനസ്സിന്റെ കിനാവിലെ രാജകുമാരിയോട് എനിക്കിന്ന് എന്റെ പ്രണയം പറയണം..

ഐ ലൗ യൂ… ന്ന്

എന്റെ സ്വപ്ങ്ങളിൽ എന്നും പതിയെ വന്ന് പുഞ്ചിരിതൂകി മായാറുണ്ടവൾ…

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയൂണു കഴിഞ്ഞ് പാത്രം കഴുകി വരുന്ന അവളുടെ മുമ്പിൽ ചെന്ന് ഞാൻ നിന്നു.
എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു.

“എന്താ അക്കൂ നിന്ന് വിയർക്കുന്നെ ”

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“റജീനാ.. വൺ ഫോർ ത്രീ”

ഞാൻ ധൈര്യസമേധം അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ….

റജീന കേട്ട ഭാവം നടിക്കാതെ ക്ലാസിലേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ അവളുടെ പിറകേ ചെന്നു.

“റജീ… ഐ ലവ് യൂ ഡീ… ”

ഞാൻ പതിയെയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും. എന്റെ ശബ്ദം ക്ലാസ് മുറി മുഴുവൻ അലയടിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നീണ്ടു… ചിലർ ചോറുരുളക്ക് വേണ്ടി തുറന്ന വായ അടക്കാൻ പോലും മറന്നിരുന്നു.
അതിൽ എന്റെ ചങ്ക് കൂട്ടുകാരും പെടും..

റജീന ഓടിച്ചെന്ന് ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ഡസ്ക്കിൽ മുഖമമർത്തി കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഞാനോ….ഞാനാകെ പേടിച്ചു വിറക്കാനും വിയർക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി..

ഉച്ചക്ക് ശേഷം ക്ലാസിൽ കറാനുള്ള ധൈര്യമില്ലാതെ ഞാൻ എന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് ഓടി.

ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അറ്റത്തെ പൂവാകച്ചോട്ടിൽ ഞാനിരുന്നു.പ്രണയം പൂവിട്ട മനസ്സുമായി…
എന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇന്റർവെൽ സമയത്ത്
എന്റെ ചങ്കു കൂട്ടുകാർ എന്നെ തിരഞ്ഞ് ഗ്രൗണ്ടിലെത്തി.

” ഡാ അക്കു നീ ക്ലാസിൽ പോര്. അവൾ കംപ്ലയിന്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.. ഇനി എന്തിനും ഞങ്ങളില്ലേ കൂടെ ”

എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണു. ഞാൻ അവരുടെ കൂടെ ക്ലാസിലേക്ക് പോയി.
ക്ലാസ്സിലെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും പെരുമ്പറ കൊട്ടാൻ തുടങ്ങി.

എല്ലാ കുട്ടികളും എന്നെയും റജീനയെയും മാറിമാറി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാനും ഇടംകണ്ണിട്ട് അവളെയൊന്നു നോക്കി.

അവൾ പുസ്തകത്തിലേക്ക് തലയും കുമ്പിട്ടിരിപ്പാണ്.
അവളുടെ മുഖഭാവം ഒന്നു കാണാനെനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നി.

ആ മനസ്സിലെവിടെയെങ്കിലും ഒരു കോണിൽ ഞാനുണ്ടാവുമോ എന്നറിയാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത ജിജ്ഞാസയായിരുന്നു.

അന്ന് സ്കൂൾ വിട്ടു പോവുമ്പോൾ അവൾ രണ്ട് കൂട്ടുകാരികളെയും കൂട്ടി എന്റെ പിറകെ വന്നു.

“ഡാ എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമല്ലടാ…ക്ലാസിൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വച്ച് നീ എന്നെ മാനം കെടുത്തിയതിന് മറുപടി തരാൻ നാളെ എന്റെ ഉപ്പയെ കൂട്ടി വരാം ഞാൻ.”

അവളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് പേടിച്ചെങ്കിലും ഞാനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“റജീ…ഉപ്പാനെ മാത്രം കൂട്ടി വരണ്ട ഒരു ഉസ്താദിനെയും കൂട്ടി വാ ന്നിട്ട് നമ്മടെ നിക്കാഹ് അങ്ങട്ട് നടത്താം. ”

“പോടാ… മരമാക്രി.. കണ്ടാലും മതി നിന്നെ കെട്ടാൻ എനിക്ക് പിരാന്തല്ലേ…?”

അവൾ ചിരിയും കോട്ടി ഗോഷ്ടി കാണിച്ച് ഓടിപ്പോയി.

“ഡാ അക്കു എന്തു പറ്റി.. ഏതു ലോകത്താണ് നീ..? ഒന്ന് മാറി നിക്ക്… ഇത്താനെ അകത്തേക്ക് കയറ്റട്ടെ ”

ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം എന്നെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തി.

ഞാൻ കണ്ണു ഒന്നുകൂടി ചിമ്മിത്തുറന്ന് മണവാട്ടിയെ നോക്കി…
അതെ ഇതവൾ തന്നെ

“റജീന ”

പടച്ചോനെ ഇതെന്ത് പരീക്ഷണം…?
ഞാൻ വീണ്ടും ഓർമ്മകളിലേക്ക്..

പത്താം ക്ലാസ് സെന്റോഫിന്റെ അന്ന് പരസ്പരം സമ്മാനങ്ങൾ കൈമാറുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ റജീനയുടെ അടുത്തെത്തി.

“റജീ… ഒന്നു നിന്നെ ”

അവൾ നിന്നു.

ഞാൻ പതിയെ അവൾക്കരികിൽ ചെന്നു എന്റെ കയ്യിലുള്ള ചില്ലിന്റെ ഒരു ഡോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ വച്ച് കൊടുത്തു.

റജീന അത് നിലത്തെറിയാൻ കൈ ഉയർത്തവേ… ഞാൻ വിളിച്ചു.

“റജി… വേണ്ട എറിഞ്ഞുടക്കരുത്….എന്റെ കൺമുൻപിൽ വച്ച്… വേണ്ട..
നീ പോണ വഴിക്ക് എന്ത് ചെയ്താലും വേണ്ടില്ല…. ”

എന്തോ.. അപ്പോൾ അവൾ ഉയർത്തിയ കൈ പതിയെ താഴ്ത്തി ഡോൾ ബാഗിൽ വച്ചു.

പിന്നെ അഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇപ്പോഴാണവളെ കാണുന്നത്.
പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് അവൾ അവളുടെ ഉമ്മയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമറിയാമായിരുന്നു.

വീട്ടിലെ പ്രാരാബ്ധങ്ങൾ.. പെങ്ങൻമാരുടെ വിവാഹം ഒക്കെ കാരണം പ്രവാസത്തിലേക്ക് പതിനെട്ടാം വയസ്സിൽ കാലു കുത്തിയതാണ്.
ഇക്കാന്റെ കല്യാണത്തിന് തലേന്നാണ് എത്തിയത്.

മണവാട്ടിയെ കാണുന്നത്
കല്യാണത്തിന് പന്തലിൽ വച്ചാണ്.. എന്റെ ഇക്കാന്റെ പെണ്ണായി വന്നു അവൾ. ഒരിക്കൽ ഹൃദയത്തിലെ രാജകുമാരിയായി വാണിരുന്ന എന്റെ റജീന.

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ അവൾ വരാറുണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷേ ഇങ്ങനെയൊരു വരവ് പ്രതീക്ഷകൾക്കപ്പുറത്തായിരുന്നു.

ഈ പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ കരകയറണമെന്ന് ചിന്തിച്ച് ശ്വാസം മുട്ടി ഞാൻ നിന്നു.

പരസ്പരമുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച മനപ്പൂർവ്വം ഒഴിവാക്കി. പകൽ മുഴുവൻ പുറത്ത് പോയി രാത്രി മാത്രം വീട്ടിലെത്തി.

അങ്ങനെ മൂന്ന് നാല് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം റജീനയുടെ വീട്ടിൽ സൽക്കാരത്തിനായി ഞാൻ പോകാൻ നിർബന്ധിതനായി. ഒഴിഞ്ഞ് മാറിയിട്ടും ഇക്ക സമ്മതിച്ചില്ല.

അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി സൽക്കാരം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചുപോരാൻ സമയത്ത് എന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അവിടെയുള്ള ചില്ലലമാരക്കുനേരെ നീണ്ടു.കണ്ണുകൾ ആ ചില്ലു ഡോളിൽ ഉടക്കി നിന്നു.
പതിയെ ഞാൻ അതിനടുത്ത് ചെന്ന് ചില്ലു ഡോൾ കയ്യിലെടുത്തു.

“അതെടുക്കല്ലേ… അതിലാരും തൊടുന്നതു പോലും ഇത്താക്ക് ഇഷ്ടല്ലാട്ടോ ”

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി റജിയുടെ ചെറിയ അനിയത്തിയാണ്.

ഞാൻ പതിയെ അത് തിരികെ വെക്കും നേരം അനിയത്തി പറഞ്ഞു.

“ഇത്താക്ക് ഏറ്റോം ഇഷ്ടള്ള ഒരു ഫ്രന്റ് കൊടുത്തതാ”

എന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

“ഓ ആയ്ക്കോട്ടെ ഇനി ഞാൻ തൊട്ടൂന്നൊന്നും മോൾ ഇത്താനോട് പറയല്ലേ ട്ടോ ”

എന്റെ കാലുകൾ തളരുന്ന പോലെ തോന്നി.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും. തൊട്ടു മുന്നിൽ റജീന..!

“അക്കു… എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”

റജീന ഡോൾ അലമാരയിൽ നിന്നെടുത്ത് അവളുടെ ഷാൾ കൊണ്ട് മറച്ച് പിടിച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

ഒരടി മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ നിന്നു.

“വരൂ.. ”

അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.

ഞാനവളുടെ പിറകേ നടന്നു.

വീടിന്റെ പിറകുവശത്തെ തൊടിയോട് ചേർന്ന് ഒരു കൊച്ചുതോട് ഒഴുകുന്നുണ്ട്.
അവിടെ എത്തി അവൾ നിന്നു. എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി .

അവൾ മറച്ചു പിടിച്ച ഡോൾ പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.

ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ണു ചിമ്മി തുറന്നപ്പോഴേക്കും അവൾ ഡോൾ തോട്ടിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞിരുന്നു.

കല്ലുകളിൽ തട്ടി ചില്ലു ഡോൾ പൊട്ടിത്തകരുന്ന ശബ്ദം എന്റെ കാതിൽ പതിച്ചു.

” ഇത്ര നാളും ഞാനിതു സുക്ഷിച്ചു വച്ചു… എന്തുകൊണ്ടോ കളയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തോ ഒരിഷ്ടം ആ നിമിഷം മുതൽ നിന്നോടെനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നെങ്കിലും കാണുമെന്നും പറയുമെന്നും ആശിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ വിധി ഇതാണ്.. ഈ ഡോൾ ഇപ്പോൾ ഞാൻ എറിഞ്ഞുടച്ച പോലെ എല്ലാ മോഹങ്ങളും എറിഞ്ഞുടക്കണം… അക്കു … ഇന്ന് നിന്റെ ഇക്കാന്റെ ഭാര്യയാണ് ഞാൻ.. നിന്റെ ഇത്ത.. നീ എന്റെ അനിയൻ ”

ഇത്രയും പറഞ്ഞവൾ നിർത്തി. അവളുടെ വാക്കുകൾ ഉറച്ചതയിരുന്നു. മുഖത്തൊട്ടും നിരാശയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ജ്യേഷ്ടന്റെ ഭാര്യ എന്ന സ്ഥാനത്തേക്ക് അവൾ ഉയർന്നിരുന്നു.ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

അവൾ നടന്നകലുന്നതും നോക്കി ഞാൻ നിന്നു.

ഞാൻ ദൈവത്തിനു സ്തുതി പറഞ്ഞു. ഈ ഒരു പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്നും എങ്ങനെ കരകയറുമെന്ന് ആലോചിച്ച് വിഷമിച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് മൂന്നുനാല് ദിവസമായി. എത്ര പെട്ടെന്ന് റജി അത് കൈകാര്യം ചെയ്തു. ഇതാണ് പെണ്ണ്.ഇനി മുതൽ റജിക്ക് എന്റെ മനസ്സിൽ “ഇത്ത” എന്ന ഒറ്റ സ്ഥാനം..

ഞാനും പതുക്കെ നടന്നു. എല്ലാം മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട്…മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കിക്കൊണ്ട്….

എന്നാലും അറിയാതെ.. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
———————-
അലി അക്ബർ തൂത

“വേണുവേട്ടാ ….എന്തിനാണ് ഇടക്കിടെ എന്നോട് ഇതുചോദിക്കുന്നത് .എന്നെ മനഃപൂർവം വേദനിപ്പിക്കുന്നത് “

“ആമി …നീയാരെയേലും പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?”

എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടു ഞാൻ നിശബ്ദമായി .ഞാൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ച എന്റെ കൈകളെ പതിയെ അദ്ദേഹത്തിൽനിന്നിം അയച്ചു .എന്നിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ എന്നെ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരിന്നു .

“നീയെന്താ …മിണ്ടാത്തത് ?”

“വേണുവേട്ടാ ….എന്തിനാണ് ഇടക്കിടെ എന്നോട് ഇതുചോദിക്കുന്നത് .എന്നെ മനഃപൂർവം വേദനിപ്പിക്കുന്നത് ”

മൗനമായി നിറമിഴികളോടുകൂടി ഞാൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു .എന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വിശ്വാസമില്ലയോ ?എന്നുള്ള ചോദ്യം എന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കി .നേരം പുലരും വരെ ഞാൻ ഉറങ്ങാതെകിടന്നു .
നേരംപുലരും മുൻപേ ഞാൻ എഴുനേറ്റ് അടുക്കളയുടെ വാതിൽവന്നിരുന്നു .ഒരു കപ്പ് ചൂടുള്ള കാപ്പി എനിക്കുനേരെ നീട്ടി വേണുവേട്ടൻ അടുത്തിരുന്നു .എന്റെ മുഖത്തേക്കുനോക്കി ചോദിച്ചു .

“ആമി …പലപ്പോഴും നീ എന്നോട് കൂടുതൽ അടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ നിനക്കും ചോദിക്കാം ഞാനും ആരെയേലും പ്രണയിച്ചിരുന്നോയെന്ന് .എന്നിട്ടും ഒരുവട്ടംപോലും നിയത് ചോദിച്ചില്ല .കാരണം ,നീയെന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട് .നീ കാരണം ഞാനൊരിക്കലും സങ്കടപെടല്ലേ എന്ന് മാത്രമേ നിന്നിലുള്ളുവെന്ന് എനിക്കറിയാം ”

ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കെട്ടിപിടിച്ചു .

“ആമി ….ജീവിതത്തിൽ എല്ലാവരിലുമുണ്ട് അവർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പ്രണയം നഷ്ടമായ അവസ്ഥ .ഒരിക്കലും അത് താലികെട്ടിയവൻ ചോദിച്ചാലും പറയരുതേ …അതവന്റെ നെഞ്ചിലെ കനലാകും ”

എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു ആ കൈകളിൽ മുറുക്കെപ്പിടിച്ചു ഞാൻ മാപ്പ് ചോദിച്ചു .

ആമി

“വിജീഷ് ഇനി എന്നെ അന്വേഷിക്കരുത് ഞാൻ പോകുകയാണ് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടയാളുടെ കൂടെ.. സോറി…”

###പ്ലാൻ-ബി ഒളിച്ചോട്ടം##

“വിജീഷ് ഇനി എന്നെ അന്വേഷിക്കരുത് ഞാൻ പോകുകയാണ് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടയാളുടെ കൂടെ.. സോറി…”

നിതയുടെ ആ കുറിപ്പ് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർത്തുളളികൾ അടർന്നു വീഴാൻ തുടങ്ങി….

അവരുടെ കല്ല്യാണം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതേയു ളളൂ..

“എന്താ മോനേ..നീ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് നിതയെവിടെ? ”

അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് അവൻ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കുറിപ്പ് അവർക്ക് കൈമാറി..

അവരത് വായിച്ചിട്ട് അവനെയൊന്നു നോക്കി.. തലകുമ്പിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ…

തന്റെ വിഷമത്തിനേക്കാൾ മകന്റെ വിഷമത്തി നാണവിടെ പ്രാധാന്ന്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടാവാം അവർ പതിയെ അവനനടുത്ത് വന്നിരുന്നത്.. അവന്റെ തലമുടിയിൽ തഴുകി ക്കൊണ്ട് അവർ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..

“പോട്ടെ മോനേ..അവൾക്ക് എന്റെ മോനെ വിധിച്ചിട്ടില്ല..എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ തെറ്റാ..മോൻ ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം”

അവൻ പതിയെ തലയുയർത്തി അവരെ നോക്കി…

“എന്തിനായിരുന്നു അമ്മേ ഇത്.. നിങ്ങൾക്കൊ ക്കെ വേണ്ടി എന്റെ ഇഷ്ടം പോലും മാറ്റിവച്ചല്ലേ ഞാനീ കല്ല്യാണത്തിനു സമ്മതിച്ചത്…എന്റെ ജീവിതം നശിച്ചില്ലേ..”

അവൻ വിങ്ങി വിങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി..

അവർക്ക് പാശ്ചാതാപം തോന്നി..കാരണം അവൻ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയുമായി ഗാഢമായ പ്രണയത്തിലായിരുന്നു..സാമ്പത്തികമായി തങ്ങളുടെയൊപ്പം നിൽക്കാത്തതു കാരണമാണ് അവർ ആ ബന്ധത്തെ എതിർത്തത്…

മാതാപിതാക്കൾ തൂങ്ങിമരിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞതിനാലാണ് അവൻ ആ ബന്ധത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറിയതും മറ്റൊരു കല്ല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചതും..

“ശ്ശെ ആകെ നാണക്കേടായിപ്പോയി…അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഇപ്പോ”

അവർ ഭർത്താവിനോടായി പറഞ്ഞു..

” ഹും..നിനക്കല്ലേ ധൃതി ആയിരുന്നത്.. അനുഭവിച്ചോ..ഇതിനും ഭേദം അവന്റെ ഇഷ്ടം അങ്ങട് നടത്തിക്കൊടുത്താ മതിയായിരുന്നു..”

“നിങ്ങളൊന്ന് അങ്ങോട്ട് ചെല്ല് മനുഷ്യാ.. അവനാകെ വിഷമത്തിലാ..പോയി ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്ക്”

“എന്തു പറഞ്ഞാ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടത്.. അവനിഷ്ട്ടപ്പെട്ട പെണ്ണിനെ കെട്ടിച്ച് കൊടുക്കാ മെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടോ?”

ആ ഒരു ആശയം ഈ സമയത്ത് ഫലവത്താ കുമെന്നത് അവർക്ക് ഉണർവ്വ് നൽകി…

“എന്നാ പിന്നെ അങ്ങനെത്തന്നെ നടക്കട്ടേ അല്ലേ..ഇനി അതേ ഉളളൂ ഒരു പോം വഴി”..

ആദ്യം അവൻ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും പിന്നീട് അവരുടെ തൽപ്പര്യത്തിന് അവൻ സമ്മതം മൂളുകയായിരുന്നു..

അങ്ങനെ അവരിരുവരും ആഗ്രഹിച്ചപോലെ ത്തന്നെ അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു..

അന്ന് രാത്രി വിജീഷിന് ഒരു ഫോൺ കോൾ വന്നു..

“ഹലോ വിജീഷ്..ഇത് ഞാനാ നിത…വിഷ് യൂ എ ഹാപ്പി മാരീഡ് ലൈഫ് ഡാ.. കല്ല്യാണമൊക്കെ അടിപൊളിയായി നടന്നില്ലേ?”

ഒരു നിമിഷം അവരുടെ പെണ്ണുകാണൽ ചടങ്ങിലേക്ക് അവന്റെ ചിന്ത വഴിമാറി.. ഫ്ലാഷ് ബാക്ക്..

“അവർക്കെന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കണമെങ്കിൽ സംസാരിച്ചോട്ടെ” അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു….

“വിരോധമില്ലെങ്കിൽ നമുക്കാ ഗാർഡനിലേക്ക് പോകാം” നിതയാണ് അത് പറഞ്ഞത്..

“ഓ യെസ്…അവൻ പറഞ്ഞു…

അവർ ഗാർഡന്റെ ഏറ്റവും അറ്റത്തെത്തി..ആ സംസാരം വേറെയാരും കേൾക്കരുതെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു..

പക്ഷെ ഇരു വീട്ടുകാർക്കും അതത്ര പിടിച്ചിട്ടില്ലാ യിരുന്നു..

“നോക്കൂ മിസ്റ്റർ..എനിക്ക് ഈ കല്ല്യാണത്തിന് താൽപ്പരൃമില്ല..ഞാൻ മറ്റൊരാളുമായി പ്രണയത്തിലാണ്..വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധപ്രകാര മാണ് ഈ പെണ്ണുകാണൽ..അവർ ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിനെതിരാണ്..അഥവാ ഈ കല്ല്യാണം ഉറപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ തലേദിവസം അല്ലെങ്കിൽ പിറ്റെ ദിവസമായാലും ഞങ്ങൾ ഒളിച്ചോടിയിരിക്കും…

അവൻ അന്തം വിട്ട് അവളെത്തന്നെ നോക്കി..

“പിന്നെ തന്നോട് ഇത് പറഞ്ഞതെന്താന്നു വച്ചാ തന്നെ കണ്ടപ്പോ ഒരു പാവമാണെന്ന് തോന്നി.. നിങ്ങൾക്കും ഉണ്ടാവില്ലെ സ്വപ്നങ്ങൾ”

അപ്പോഴായിരുന്നു അവന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്..”വൈദ്യൻ കല്പിച്ചതും രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും പാല്” എന്നപോലെ തോന്നി അവന്.. പെട്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞ ഒരു ബുദ്ധിയിൽ അവൻ ഒരു ആശയം മുന്നോട്ട് വച്ചു..

“ശരിക്കും പറഞ്ഞാ എനിക്കും ഈ വിവാഹത്തി ൽ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു..ഞാനും ഒരു പ്രണയ ത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.. വീട്ടുകാരുടെ ഭീഷണിയാണ് എന്നെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത്.. അതെന്തായാലും നന്നായി ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ?”

പറഞ്ഞോളൂ എന്ന ഭാവത്തിൽ അവളവനെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി

“താനെന്തായാലും ഒളിച്ചോടാൻ തീരുമാനിച്ചു.. എനിക്കാണെങ്കിൽ അതിനു കഴിയുകയുമില്ല.. എന്നാൽ നമ്മുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം താനൊളിച്ചോടുകയാണെങ്കിൽ എന്റെ പ്രേമവും പൂവണിയും തന്റെ പ്രേമവും പൂവണിയും…”

അവൾ അതിശയത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി..

“അതെങ്ങനെ?” അവൾ ചോദിച്ചു

“കല്ല്യാണത്തിന് ശേഷം തനിക്ക് ഒളിച്ചോടാനും താമസിക്കാനുമുളള സൗകര്യം ഞാൻ തന്നെ ഒരുക്കിത്തരാം..താൻ പോയതിനുശേഷം ദു:ഖിച്ചിരിക്കുന്ന എനിക്ക് സ്വാഭാവികമായും എന്റെ പ്രണയിനിയെ കെട്ടിക്കോളാനുളള ഓഫർ വീട്ടുകാർ തരും.അഥവാ തന്നില്ലെങ്കിൽ വിഷമത്തി ന്റെ കാഠിന്യം കൂട്ടി അവരെക്കൊണ്ട് ഞാൻ അതിന് സമ്മതിപ്പിക്കും..പിന്നീട് തന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന് എനിക്ക് പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലെന്നും നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരേയും തിരിച്ചുവിളിക്കാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും..എന്തു പറയുന്നു?”

അവൾ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു..

“ഹോ..അപാരം…പ്ലാൻ ബി അല്ലേ? തന്നെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു..ഡൺ”

അകലെ നിന്നും അവർതമ്മിൽ കൈ കൊടുക്കു ന്നത് കണ്ട് ഇതൊന്നുമറിയാതെ വീട്ടുകാർ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ കല്ല്യാണം ഉറപ്പിക്കുകയായിരു ന്നു…

അങ്ങനെ ആദൃമായിട്ട് ഭാര്യ ഒളിച്ചോടിയതിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന ഭർത്താവായി അവൻ മാറുകയായിരുന്നു…

“തങ്ക്സ് നിത..ഗുഡ്നൈറ്റ്” അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയതു.. അവന്റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിടർന്നു..

ചിലകാര്യങ്ങൾ കുറുക്കുവഴിയിലൂടെയേ നടക്കൂ..

രചന
പ്രവീൺ ചന്ദ്രൻ

മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു നടക്കുന്നനേരവും മനസ്സു അച്ഛന്റെ അടുത്തുതന്നെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി

സുധിയേട്ടൻ ഇറങ്ങി വരൻ പറഞ്ഞത് രാത്രി പതിനൊന്നുമണിക്കാണ് ,സമയം ഏതാണ്ട് പത്തരയായി ,എന്നും കഴിക്കാറുള്ള ഗുളികയും കഴിച്ചു പതിവായി തനിക്കു തരാറുള്ള മുത്തവും തന്നു അച്ഛൻ കിടക്കാനായി മുറിയിലേക്കുപോയി ,ഇപ്പോഴും മുറിയിൽ നിന്നും അച്ഛന്റെ മുക്കലും മൂളലും കേൾക്കാം ,സമാധാനത്തോടെയുള്ള ഒരു മയക്കം അച്ഛന് ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടു വർഷങ്ങളായി

ചുമയുടെ ശബ്ദം കൂടിയപ്പോൾ അച്ഛൻ കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് പതിയെ നടന്നു ,പുതപ്പുകൊണ്ട് വായപൊത്തിപ്പിടിച്ചു ശബ്ദം പുറത്തുവരാതിരിക്കാൻ പാടുപെടുന്ന അച്ഛനെക്കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സൊന്നു പിടച്ചു

എന്താ എന്റെ അച്ഛന് പറ്റിയത് ,ഡോക്ടറുടെ അടുത്തുപോകണോ ?

വേണ്ടമോളേ ,ഇതൊക്കെ അച്ഛന് ശീലമായി ,എന്റെ മോള് പോയി ഉറങ്ങിക്കോ ,അച്ഛന്റെ ശബ്ദം കൊണ്ട് മോൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല അല്ലെ ? ഇനി ഉണ്ടാകില്ലെട്ടോ ,,,മോൾക്ക് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ജോലിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പഠിക്കാൻ പോകേണ്ടതല്ലേ

അതൊന്നും സാരമില്ല ,അച്ഛനുകുടിക്കാൻ ചൂടുവെള്ളം വേണോ ?

വേണ്ടമോളേ ,മോളിനിയും ഇവിടെ നിന്നും ഉറക്കം കളയേണ്ട പോയി ഉറങ്ങിക്കോളു

മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു നടക്കുന്നനേരവും മനസ്സു അച്ഛന്റെ അടുത്തുതന്നെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി

സ്ഥിരമായി പോകുന്ന ബസ്സിലെ ഡ്രൈവറാണ് സുധിയേട്ടൻ ,വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് ആയിരം വട്ടം വിചാരിച്ചിട്ടും ഒടുവിൽ താൻ അയാളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ തടവറയിൽ ആയി ,ഏതൊരു പെണ്ണിനേയും പോലെ അയാളുമൊന്നിച്ചുള്ള ഒരുപാടു സ്വപ്നങ്ങൾ താനും കണ്ടുതുടങ്ങി ,ഒടുവിലാണ് അറിഞ്ഞത് അയാള് ആ ബസ്സിന്റെ ഡ്രൈവർ മാത്രമായിരുന്നില്ല അതുപോലുള്ള അനേകം ബസ്സുകളും ലോറികളും ഉള്ള കുന്നത്തു തറവാട്ടിലെ മഹേന്ദ്രന്റെ ഒരേ ഒരു മകനാണ് എന്ന് ,ഒരുപട് ബിസിനസ്സുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അച്ചനോട് എതിർത്താണ് ആള് ബസ്സോടിക്കാൻ വരുന്നത് ,,ഒരു ദിവസം താൻ തന്റെ സംശയം അദ്ദേഹത്തോട് നേരിട്ട് ചോദിച്ചു

എന്താ സുധിയേട്ടാ ,ബസ്സോടിക്കാൻ സുധിയേട്ടൻ തന്നെ വേണമെന്നില്ലലോ അത് മറ്റാരെയെങ്കിലും ഏൽപ്പിച്ചു അച്ഛനെ സഹായിച്ചൂടെ? ,അച്ഛന് വയസ്സായി വരുകയല്ലേ

നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് അച്ഛന്റെ നാലാപത്തഞ്ചാമത്തെ വയസ്സിലാണ് ഞാനുണ്ടായത് ,എന്നെ നിലത്തും നിലയിലും നിര്ത്താതെ ലാളിച്ചാണ് അച്ഛനും അമ്മയും വളർത്തിയത് ,,

ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാണോ ,സുധിയേട്ടൻ അവരോടിങ്ങനെ കാട്ടണേ ?

അപ്പൊ എനിക്ക് നിന്നെ കാണണ്ടേ അശ്വതി ? ഒരു ദിവസം ബസ്സിന്റെ കളക്ഷൻ മേടിക്കാൻ വന്നപ്പോഴാണ് ആദ്യമായി നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടത് ,അന്ന് മനസ്സിൽ തറച്ചതാ നിന്റെ ഈ മുഖം , അതിനുശേഷം നിന്നെക്കാണാൻ വേണ്ടിമാത്രം പലതവണ ഞാൻ ഈ ബസ്സിൽ വന്നു അന്നൊന്നും നീ എന്നെ മൈന്റുപോലും ചെയ്തില്ല ,അങ്ങനെയാണ് അച്ചനെ എതിർത്തുകൊണ്ട് നീ സ്ഥിരമായി വരുന്ന ഈ ബസ്സിന്റെ ഡ്രൈവർ ആകാൻ ഇറങ്ങിയത് ,എന്നിട്ടും മാസങ്ങൾ എടുത്തു നീ ഒന്നെന്റെ മുഖത്തുപോലും നോക്കാൻ

എനിക്കൊക്കെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു സുധിയേട്ടാ , അപ്പോഴൊക്കെ വീട്ടിലുള്ള അച്ചന്റെ മുഖം ആലോചിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിനൊരു ശക്തികൂടും ,പക്ഷെ എങ്കിലും ഞാനും ഒരുപെണ്ണല്ലേ ,ചിലപ്പോഴൊക്കെ തനിച്ചുള്ള നിമിഷങ്ങളിൽ ഞാൻ പോലും ക്ഷണിക്കതെ നിങ്ങളെന്റെ മനസ്സിൽ അതിഥി ആയിവരും ,അതിന്റെ ചലനങ്ങൾ എന്റെ പിടിവിട്ടുപോയ നിമിഷങ്ങളിൽ ആണ് ഞാനും നിങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങിയത് നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്

സമയം പതിനൊന്നാകാറായി ഈ തൊടിക്കപ്പുറം ഉള്ള റോഡിൽ കാറുമായി ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് സുധിയേട്ടൻ പറഞ്ഞത്

തന്റെ വിവാഹകാര്യത്തിനു വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും കുടുംബക്കാരും ഒരുപാടു നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നുണ്ട്
,കൊണ്ടുവരുന്ന വിവാഹാലോചനകൾ ഒക്കെ വലിയ വലിയ തറവാട്ടിൽ നിന്നുള്ള കുട്ടികൾ ,ഇതിനിടയിൽ തന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞാൽ ആരും സമ്മതിക്കില്ല അശ്വതി, അതുകൊണ്ടു നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നും ദൂരെയുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്തുപോയി രജിസ്റ്റർ മാരേജ് ചെയ്തു ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ അടങ്ങിയിട്ടു തിരിച്ചുവരാം എന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ തനിക്കു എതിർക്കാൻ തോന്നിയില്ല ,കാരണം അല്ലെങ്കിൽ തനിക്കു സുധീയേട്ടനെ നഷ്ട്ടപ്പെടുമോ എന്ന് താനും ഭയന്നു

വൈബ്രേറ്റിംഗ് മോഡിൽ വെച്ച മൊബൈൽ നിർത്താതെ അടിച്ചു തുടങ്ങി ,സുധിയേട്ടൻ റോഡിൽ എത്തി എന്ന് ഉറപ്പായി ,പതിയെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു നേരത്തെ തയ്യാറക്കിവെച്ച ബാഗും എടുത്തു പടികൾ ഓരോന്നായി ഇറങ്ങി ,

തന്റെ ശരീരത്തിനൊപ്പം മനസ്സുകൂടെ വന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലായ നിമിഷം അച്ചനെ ഒന്നുകൂടി കാണാൻ മനസ്സു മന്ത്രിച്ചു ,,,
പടികൾ തിരിച്ചു കയറി അച്ഛന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി

പൂമുഖത്തുകണ്ട ആ രൂപം അവളിൽ ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി

എന്റെ മോള് പോകുമ്പോൾ അച്ഛനെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നിയല്ലോ അതുമതി ഈ അച്ഛന്

അച്ഛാ ,ഞാൻ ,

എന്റെ മോള് ഒന്നും പറയേണ്ട ,അച്ഛന് എല്ലാം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,അച്ഛനൊന്നും ചോദിച്ചില്ലെന്നേ ഉള്ളു

ഞാൻ പോയാൽ അച്ഛന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ആരാണ് ചെയ്തു തരുക ?

അതൊക്കെ നടക്കും ,,, അതൊന്നും ആലോചിച്ചു എന്റെ മോള് വിഷമിക്കേണ്ട,, നിന്റെ ‘അമ്മ മരിച്ചു നിന്റടുത്തേക്കു ഞാൻ ഓടി വരുന്നതുവരെ ആ മരുഭൂമിയിൽ എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ ഒറ്റക്കല്ലേ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത് ,ഇപ്പോഴെന്താ അത്ര പെട്ടെന്ന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല അത്രയല്ലേ ഉള്ളു

അച്ഛനെന്നെ ശപിക്കരുത് ,വെറുക്കരുത് ,വാക്കുകൊടുത്ത ഒരാളെ പാതിവഴിക്കുപേക്ഷിക്കാൻ മനസ്സു സമ്മതിക്കുന്നില്ല ,

അതിനുപറ്റുമ്മോ മോളേ എനിക്ക് ,നിന്റെ നന്മയും സന്തോഷവുമല്ലാതെ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഈ അച്ഛന് ,നിങ്ങള് തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ അച്ഛനുണ്ടാകുമോ എന്നറിയില്ല ,കുറച്ചുനാളായി ചുമക്കുമ്പോൾ രക്തം വരുന്നുണ്ട് ,,ഇനി എത്രകാലം ഞാനുണ്ടാകും എന്നറിയില്ല ,,ഈ വീടും സ്ഥലും ഒക്കെ മോളുടെപേരിൽ അച്ഛൻ മുൻപേ എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട് ,മോളുടെ കയ്യിലുള്ള ബാഗിൽ മോളറിയാതെ അച്ഛൻ കുറച്ചു രൂപ വെച്ചിട്ടുണ്ട് ,എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടങ്കിൽ അയ്യാളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട മോളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് അത് ഉപയോഗിക്കാം

എന്തിനാ അച്ഛാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് ,എന്റെ ദേവി ഈ അച്ഛനെ തനിച്ചാക്കിയാണല്ലോ സ്വന്തം സുഖം നോക്കി തനിക്കു പോകുവാൻ തോന്നിയത് ,,താൻ എന്ത് പാപിയാണ് ,,എന്നോട് പൊറുക്കൂ അച്ഛാ ഞാൻ അച്ഛനെ തനിച്ചാക്കി എവിടെയും പോകുന്നില്ല ,അതുമുഖാന്തരം ഉള്ള ഒരു ജീവിതവും എനിക്കുവേണ്ട ,എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛൻ മതി , അച്ചന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്റെ കണ്ണുനീരുപെയ്തിറങ്ങുമ്പോഴും നിർത്താതെ മൊബൈലിന്റെ വൈബ്രേറ്റിംഗ് ശബ്ദം തുടർന്നുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു ,,,

ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം

എന്താ എന്റെ കുട്ടി പഠിക്കാൻ പോകാത്തത് ,ദിവസം ഒരുപാടിയില്ലേ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ചടഞ്ഞു കൂടി ഇരിക്കുന്നു

പഠിപ്പു ഞാൻ നിർത്തുകയാണച്ഛാ ,അച്ഛന് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാൽ ഇവിടെ ആരാ ഞാൻ കൂടി പോയാൽ ,കൂടാതെ സുധിയേട്ടനെ അറിയാതെ എങ്കിലും കണ്ടാൽ വീണ്ടും ഒരു ……

എന്റെ മോളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും ആ ഒരു തീ അതിന്റെ ജ്വാല കെട്ടടങ്ങില്ല എന്ന് അച്ഛന് നല്ലവണ്ണം അറിയാം ,കാരണം എന്റെ മോള് നന്മയുള്ളൊള ,ഒക്കെ നന്നായി വന്നുഭവിക്കാൻ സർവ്വേശ്വരനോട് പ്രാര്ഥിക്കു അല്ലാതെ ഇപ്പോൾ എന്താ ചെയ്യുക

ഇങ്ങോട്ട് ആരോ വരുന്നുണ്ടല്ലോ മോളെ ,ആരാ അത് ?

അറിയില്ലച്ഛാ ഞാൻ മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ല ,,അച്ഛൻ സംസാരിക്കൂ ഞാൻ അകത്തോട്ടു പോകുകയാണ്

വരുവരു കയറി ഇരിക്കൂ ,മുഷിച്ചല് തോന്നരുതു ആളെ എനിക്കത്ര പിടികിട്ടിയില്ല

മുൻപേ കാണാൻ വഴിയില്ല ഇവിടുന്നു പത്തു മുപ്പതു കിലോമീറ്റർ അകലെ യാണ് നമ്മുടെ സ്ഥലം ,എന്റെ പേര് മഹേന്ദ്രൻ ,കുന്നത്തുവീട്ടിൽ മഹേന്ദ്രൻ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ എല്ലാവരും അറിയും

ഇപ്പോ അറിയാം മോള് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്

എവിടെ അശ്വതി ?

അകത്തുണ്ട് വിളിക്കാം

മോളേ അശ്വതീ ,,,,,,,,,,,

പതിയെപ്പതിയെ നടന്നു ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന അശ്വതിയെ മഹീന്ദ്രൻ അടിമുടി ഒന്നുനോക്കി ,,

കുറച്ചു ദിവസമായിട്ടു ഭക്ഷണക്കാര്യം ഒക്കെ ഒരു വകയാ ,വല്ലാതെ കോലം കെട്ടുപോയി എന്റെ കുട്ടി

എനിക്കുമനസ്സിലാകും ഇതിലും കഷ്ട്ടമാണ് വീട്ടിലുള്ളവന്റെ കാര്യം ,എല്ലാത്തിനോടും ഒരു തരം വാശി ഇപ്പൊ അതുകുറെ കൂടികൂടിവന്നു ,അശ്വതി അച്ചനെ ഇട്ടു ഞാൻ എവിടേക്കും വരുന്നില്ല എന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ അവന്റെ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടുതുടങ്ങിയതാ,, ഇനിയും എന്റെ കുട്ടിയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കു ഞാൻ പുറംതിരിഞ്ഞുനിന്നാൽ അവൻ എന്നെ പൂർണ്ണമായി വെറുത്തു തുടങ്ങും അത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല ,അവനുവേണ്ടിയാ ഞാനും സരസ്വതിയും ജീവിക്കുന്നത് അവന്റെ വായിലേക്ക് ഒരു വറ്റിറങ്ങാതെ അവള് ഒരു നേരവും ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല,, ഇപ്പൊ അവളും ക്ഷീണിച്ചു വയ്യാതായി കിടക്കുവാ , ഇന്ന് പറ്റുമെങ്കിൽ ഇന്ന് അവളേയും കൂട്ടിയേ നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരാവു എന്നാണ് അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞത് ,വരുമോ മോളേ നീ ഈ അച്ഛന്റെ കൂടെ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്കു ?

ഉമ്മറത്തുള്ള തൂണിലേക്കു ചാരി നിന്നുള്ള കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം കൂടി വന്നു ,,,അത് മനസ്സിലാക്കി മഹേന്ദ്രൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു

എന്റെ മോൻ ഭാഗ്യവാനാ ,അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും നന്മയുള്ള പെണ്ണിനെ അവനുകിട്ടില്ല ,വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്റെമോന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിവരാത്ത മോളോട് എനിക്ക് അന്നേ ബഹുമാനം തോന്നിയതാ ,ഇപ്പൊ എനിക്കും ശരിക്കും ഇഷ്ടായി ,മോള് പേടിക്കേണ്ട അച്ഛനെയും നമുക്ക് കൂടെ കൂട്ടാം നമ്മുടെ അടുത്തുള്ള സിറ്റിയിൽഇവിടെ ഉള്ളതിനേക്കാളും നല്ല ചികത്സ കിട്ടും എന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്ന്നതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യും ,എന്റെ മോന്റെ സന്തോഷമാണ് എനിക്കുവലുതു ,നീ സന്തോഷിക്കാതെ അവനെന്തു സന്തോഷം

നിങ്ങള് പറയുന്നതൊക്കെ കേട്ട് എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി ,എനിക്കൊരു ആഗ്രഹം കൂടി ഉണ്ട് അവളുടെ അമ്മയുടെ തറവാട്ടുവക ഒരു ക്ഷേത്രം ഉണ്ട് അവിടുന്ന് ഒരു മാലയിട്ടു വേണം എന്റെ കുട്ടി വിവാഹ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കാൻ അതിനു നാളും തീയതിയും സമയവും ഒന്നും നോക്കണ്ട ,നിങ്ങള് നാളെയാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ നാളെ

ആയിക്കോട്ടെ അങ്ങനെ എങ്കിൽ അങ്ങനെ ,,,അതിനു മുൻപ് മോളേ നിനക്കവനോട് ഒന്ന് സംസാരിച്ചൂടെ ?

തല ഉയർത്തി മഹേന്ദ്രനെ നോക്കിയ അശ്വതിയോടു അയാൾ പറഞ്ഞു ,,,അവൻ കാറിലുണ്ട്

പൂമുഖത്തുനിന്നും പടികൾ ഇറങ്ങി എത്ര വേഗതയിൽ ആണ് താൻ ഓടിയത് എന്നോർമ്മയില്ല ,,

കാറിനടുത്തു എത്തിയതും നിറഞ്ഞ രണ്ടുകണ്ണുകളാണ് വരവേറ്റത് ,

, ഒന്നും പറയാതെ അവനെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞപ്പോൾ ,അവന്റെ കണ്ണുനീർ തന്റെ ദേഹത്തിൽ വീണു അലിഞ്ഞു ചേർന്നു

Latheesh Kaitheri

,